Chiro Vlierbeek
Chiro Vlierbeek

Chiro Vlierbeek | Kwiks

HET JAAR 2018 – 2019

Wie zijn wij?

Petra Vanlerberghe
– Derde jaar leidster

– Derde bachelor Lichamelijke Opvoeding en Bewegingswetenschappen
– 1 broer: Eli

Kaat Pauli
– Tweede jaar leidster
– Tweede bachelor Kinesitherapie
– 1 broer: Ward en 1 zus: Nette

Oona Vleminckx
– Eerste jaar leidster
– Tweede bachelor Psychologie
– 2 broers: Joas en Gus

Stien Gommers
– Eerste jaar leidster
– Eerste bachelor Psychologie
– 3 broers: Wout, Robbe en Bram

 

 

 

 

 

 

 

ZONDAG 16 september – Overgangen

Eerste-laatste is gepasseerd. Iedereen heeft enorm genoten van die laatste zondag met hun geweldige leiding. Vele traantjes zijn gevloeid, want een paar Kwiks hebben ‘afscheid’ moeten nemen van hun dierbare vrienden. Maar gelukkig duurde die treurige stemming niet al te lang. Want op zondag de zestiende omarmden ze hun andere vrienden, die zij net een jaar hadden moeten missen in hun vorige groep. 

Maar wie oh wie is nu die nieuwe leiding van de Kwiks? Zijn het jongens, zijn het meisjes, of van elk wat? Dat waren de grote vragen en het enige gespreksonderwerp. Ze waren talrijk aanwezig, de Kwiks en zetten zich allen in om zo snel mogelijk te weten te komen wie hun leiding is.
Ze daagden andere groepen uit en deden hun uiterste best om de spelletjes te winnen. En dat deden ze. Met de seconden die ze verzamelden mochten ze op een blad kijken vol met hoofden. Daartussen zaten ook de hoofden van hun nieuwe leiding. In de kortste tijd vonden ze al twee leidsters. Kaat, die kenden ze al van vorig jaar. Was zij niet diegene die bij de speelclub had gestaan? En dan had je die ene die vorig jaar Aspi was, Stien heette ze toch?
Met deze briljante start kon het voor de Chickies niet meer stuk. Iets daarna zagen ze Petra staan en die kenden ze maar al te goed! Hun leidster van 2 jaar geleden, whoop whoop, feest.
Minuten staarden ze naar het hoofd van Oona, want jawel ze herkenden haar. Maar zij was toch geen leidster? En ook geen Aspi vorig jaar? Nee inderdaad, Oona is dit jaar nieuw in de Chiro en een enorme aanwinst. Met deze laatste leidster hadden ze heel het Kwiksteam gevonden!

xoxo Petra, Kaat, Oona en Stien

 

 

 

 

 

 

ZONDAG 23 september – Een eerste memorabele zondag

We hadden vervolgens een geweldig idee: het is misschien wel leuk als die toffe Kwiks hun nog toffere leiding beter leren kennen. Want met onze namen zijn jullie natuurlijk niks.
De Kwiks spartelden zich door praktisch onmogelijke opdrachten en lieten ons versteld staan. Op deze zondag hebben we ontdekt dat de Kwiks helemaal niet vies zijn van een beetje vuil. Een goed idee voor een andere zondag…
Na een lekker vieruurtje, kwam het vragenrondje. Want wie zijn wij eigenlijk? En wat doen wij zoal in het dagelijkse leven? Ze waren in 4 groepen verdeeld en elk moesten ze 3 vragen over elk van ons oplossen. Deze vragen gingen van ‘Wat studeren Oona en Stien?’, naar ‘Wat heeft Petra het liefst op haar boterham?’ en naar ‘Wie is Kaat haar vriendje?’
Na overleg konden ze elk op de vragen antwoorden. Het ene antwoord was wel wat juister dan het andere… Zo kwamen we tot prachtige quotes:
“Oona en Stien studeren spycholologie” – Lola
“Wie is Steven?” – Charlotte (Wel Charlotte, er staan 4 namen op het blad: Petra, Kaat, Oona en … Nee, ik heet niet Steven)
Maar toch bedankt voor deze leuke uitspraken, want dat maakt onze dag ook veel leuker!

xoxo Oona, Petra, Stien en Kaat

ZONDAG 30 september – Tijd voor de kermis

Wij keken al enorm uit naar deze zondag. De kermis is altijd een en al leute en plezier en dus ook als je er zelf een kan maken. Dat was het doel van de Kwiks!
Ze werden in groepjes verdeeld en mochten zelf de naam van hun kermis kiezen en een verregaande geschiedenis verzinnen. Maar wat is een kermis zonder attracties? Niks. Dus moesten ze hun best doen om die te verdienen, of althans te kopen. Geld verdienden ze door onder andere een stoelendans (achteruit lopend) te winnen, of nog beter door om ter snelst met heel de groep de zenuwslopende estafette af te leggen. Maar natuurlijk slaagden ze er elk in om deze aartsmoeilijke opdrachten tot een goed einde te brengen. Gelukkig maar, want zoveel geld kregen ze helaas niet en die attracties zijn tegenwoordig wel erg duur.
De Kwiks discussieerden erop los, want ze moesten natuurlijk overeenkomen welke attracties er in hun kermis pasten. Deze gingen van de rups naar de paardenmolen naar het smoutebollenkraam etc. Uiteindelijk was elke kermis goed gevuld met attracties en eetkramen en konden ze elk volk ontvangen. 

De discussies gingen natuurlijk niet enkel over de kermis, maar ook over vorige week. De naam Steven was iedereen bij gebleven, maar waarom zou alleen Stien een jongensnaam krijgen? De creatieve ideeën vlogen hun mond uit en uiteindelijk kregen we elk een mooie naam, dankjewel lieve Kwiks!

xoxo Steven, Karel, Jonas en Peter

ZONDAG 7 oktober – Vettige Spelen

Dit is de zondag waar wij enorm naar uitkeken! Elke zondag wouden we wel vettige spelen organiseren, maar uiteindelijk werd 7 oktober de dag. Het was nog mooi weer, dus dat was ideaal. Dé dag van de vettige spelen. Dé dag waar iedereen naar uitkeek. Dé dag om los te gaan. Dé dag om jezelf te zijn. En dé dag waarop je mama je kleren grondig moet wassen.
Het was dan ook geweldig. De Kwiks waren uitermate enthousiast en een betere start van een zondag kan je niet hebben. Zonder dat we hadden gezegd om dit of dat te doen, sprongen ze in plassen en maakten ze ons vuil. Ja Gitte, ik heb het over jou. Billeke klets met verf, 2 is te weinig, 3 is te veel in de modder en nog zo veel meer. We zagen er allemaal niet meer uit, het doel van de dag was gelukt.
En dan werd er afgesloten met vettige honkbal, het leukste spel! Ze sloegen vol kracht tegen het balletje en haasten zich naar de eerste honk. We dompelden ons hoofd onder in water en liepen naar de tweede honk om vervolgens ons hoofd in de bloem te duwen. We spurtten naar de derde honk waar er mayonaise op de grond lag en gingen daar in zitten. Daar was de vierde honk, ketchup, die lekkere geur voor op ons gezicht. En om af te sluiten mochten we nog eens met ons gat in een kom water gaan zitten, heerlijk!
Kwiks, jullie zijn echt geweldig, bedankt dat jullie zo graag vuil worden!!

xoxo PeKaOnSti

ZONDAG 14 oktober – Selfiespel

‘Wat hebben de Kwiks nog niet gedaan dit jaar?’ was onze vraag. Ah ja, een uitstap! Er was regen voorspeld, maar God was ons goed gezind: het was prachtig weer. En dat voor midden oktober. (Eigenlijk is dat niet zo goed nieuws, maar we moeten ook niet altijd aan de negatieve zaken denken hè.)
Met z’n allen trokken we naar het Provinciaal Domein en de twee groepen gingen elk een kant op. Elke groep kreeg 1 smartphone waarmee ze ‘selfies’ moesten nemen. Heel de groep moest erop + een klein stukje van de omgeving. Deze stuurden ze dan door naar de andere groep en zo kon de andere groep de plek inschatten en zich naar daar begeven.
De ene foto was wel wat duidelijker dan de andere, maar ze deden enorm hun best de andere groep in te halen. De groep van Oona en Stien zag opeens de andere groep achter hen en haastten zich weg. Gehijg en gepuf, maar ze hadden de andere groep achter zich gelaten. Gelukkig.
Nadat beide groepen hadden uitgerust, begaven ze zich naar de speeltuin. En daar gebeurde het. De groep van Petra en Kaat haalden hun tegenstanders in. Einde spel.
Na een zalig vieruurtje onder de bomen mochten de Kwiks zich even amuseren in de speeltuin. Als dat geen leuke uitstap was…

 

xoxo OnKaStiPe

 

 

 

 

ZONDAG 21 oktober – Honkopoly

‘Monopoly is zo’n leuk gezelschapsspel!’, ‘Honkbal is zo’n leuk Chiro spel!’. Deze twee uitspraken bepaalden ons volgende spel. De Kwiks hadden dit al eens eerder gespeeld, en naar verluid was dit een groot succes.
De Kwiks moesten in twee groepen zo veel mogelijk straten kopen. Maar dat liep natuurlijk niet van een leien dakje. Er waren 10 straten de koop, waaronder de Duivenstraat en de Holsbeeksesteenweg, maar die waren niet allemaal even duur. De duurste was natuurlijk ook degene die iedereen wou, en tevens niet een echte straat was. De Abdij van Vlierbeek. Al lopend kwamen de Kwiks voorbij de straten (honken). En dan kwamen ze bij de Kans-honk, daar kregen ze een opdracht, een vraag, alles kon. Indien ze deze goed hadden uitgevoerd/beantwoord kregen ze geld, indien niet, dan was het van te betalen. Maar helaas heb je bij monopoly ook een gevangenis en deze was in dit spel druk bevolkt. Zo hebben we Lola daar wel een tijdje zien zitten. Er waren natuurlijk ook positieve honken, zoals de Winkel. Alleen als ze bij deze honk stonden konden ze een straat kopen. Verwoede discussies later, kwamen ze tot compromissen en kochten ze enkele straten.
Ze hebben dat goed gedaan, de Kwiks. Slim gespeeld, mooie tactieken gesmeed en uiteindelijk was het bijna gelijkstand. Nice!

xoxo Taak, Artep, Neits en Anoo

ZONDAG 18 OKTOBER – Heksentocht in aantocht

‘We gaan toch niet knutselen voor heksentocht hè?’, was het eerste dat Lola zei. Jij bent een slimme meid hoor, we gaan inderdaad knutselen voor Heksentocht! Maar daar beginnen we niet zomaar aan, want Kwiks een hele namiddag op een stoel laten zitten, dat komt niet goed. Een mooie herfstwandeling om te beginnen en tegelijkertijd wat takken bijeenrapen. Daarna konden we lekker opwarmen in ons knusse lokaaltje op zolder.
De Kwiks zetten zich op de grond en begonnen te tekenen. Alles wat te maken had met Halloween mocht erop komen. Alles, van pompoenen naar spoken naar kruisen naar heksen etc. Hun creativiteit vloog erop los. Terwijl wij ons bezighielden met de knutselwerkjes uit te werken, konden de Kwiks hun figuurtjes al schilderen. Prachtige resultaten kwamen daaruit.
(Deze knutselwerkjes zijn trouwens te vinden in de zaal waar we voor Heksentocht en erna samenkomen, dus zeker komen bewonderen!)
En ook wij hebben ons best gedaan deze zondag, om ons lokaal iets meer van ons te maken.

xoxo Neits, Taak, Anoo en Artep

 

 

 

 

 

ZATERDAG 3 november: Heksentocht

Heksentocht, het griezelevenement van het jaar! 12 Kwiks dachten dat ze dapper genoeg waren, 12 Kwiks dachten de tocht aan te kunnen,  12 Kwiks gingen mee… En ze bewezen dat ze dapper waren. Stuk voor stuk.
Petra kon er helaas niet bijzijn zaterdag en daarom was het enthousiasme van Kaat, Oona en Stien des te groter. Vol goede moed begonnen ze aan de tocht. Verkleed, dat waren ze allemaal. En het ging nog veel verder dan dat, want ook de gezichten zagen er anders uit dan normaal. De moed zat nog hoog. Na het eerste stukje, dat volgens de Kwiks absoluut niet eng was, hadden ze er nog meer vertrouwen in. Trots als ze waren wandelden ze verder. Het stukje van de Tiptiens was helaas voor sommigen onder hen al iets te eng. Gillend gingen ze verder. Iets verder zaten de Kerels en dat was… Schrikwekkend. “Opeens stond er iemand schuin achter mij.” “Ik ben heel hard verschoten van iemand die achter een doek stond.” “Daar hangt iemand op.” De angsten sloegen duidelijk al toe.
Verder en verder gingen we, met bange momenten, maar ook met gezellige momenten. Zoals bij de drankenstand. Alhoewel we hebben gemerkt dat we best geen warme chocomelk maken voor onze Kwiks. Amper 2 van hen namen iets? Jammer, want wij vinden dat wel heel lekker.
De tocht naderde zijn einde. We stonden op het vliegveld, klaar voor het stukje van de Aspi’s! We zullen eerlijk zijn, dat was helemaal niet slecht. Onze Kwiks vonden het zelfs leuk.Je kan dus ook griezelen met humor! En dan kwamen de Aspiranten, hoge verwachtingen bij de leiding… En die hebben ze helemaal ingelost, het was griezelig!
Uiteraard vroegen wij op het einde bij onze lekkere soep en hotdog wat ze het beste vonden aan de tocht. “De Aspiranten.” “De kelder.” waren de meest voorkomende uitspraken. Dat is toch goede commentaar hoor.
Bedankt allerliefste Kwiks om mee te gaan op deze reuzegezellige avondwandeling. Wij vonden het plezant.

xoxo Skelet, Heks, Vampier en Peet

VRIJDAG 16 november: Kinderfuif

Eindelijk eens een vrijdagavond waar je niet gewoon saai in de zetel moet kruipen. Zalig, toch? Na een zware week op school was dit de perfecte ontspanning, en dat zagen we. De Kwiks waren vanaf het begin met velen aanwezig en allen dansten en zongen ze tot ze echt, maar dan ook echt (na heel veel zagen) naar huis moesten. Een vierde van de zaal was voor de Kwiks en dat lieten ze duidelijk merken. Er was niemand die niet doorhad dat de Kwiks er niet waren. Alle populaire liedjes van deze tijd kwamen vloeiend uit hun mond. Chapeau voor alle ouders die dit thuis ook elke dag moeten horen!
Als leidsters vonden wij dit heel leuk om te zien, de Kwiks die zo blij waren allemaal. Maar dat was niet alles, want het zijn ook stuk voor stuk solidaire meisjes. De chips die ze kregen, boden ze ook aan iedereen aan. Eerlijk waar, dat vinden wij wel straf hoor!
Hopelijk volgend jaar nog altijd zo’n enthousiasme op de Kinderfoaf.

xoxo Jullie dansmiekes

 

 

 

 

 

ZONDAG 18 november: Improtheater

Het improvisatietheater was voor ons ook een gok. Toen wij de vraag kregen om mee te doen, waren wij wel enthousiast, maar zouden de Kwiks dat ook wel zo leuk vinden? Dat zijn vragen waar je het antwoord niet op kent, maar je kan beter de gok wagen en het gewoon proberen. Dat hebben we dan ook gedaan.
We begonnen met wat inleidende spelletjes en die liepen onmiddellijk van een leien dakje. De creativiteit bij de Kwiks vloog er vanaf. Iemand sprong naar het midden en zei een varken te zijn, waarop een ander Kwik dan riep de modder te zijn en nog iemand anders was dan weer een biggetje. Ongelooflijk. Daarna volgden nog de ‘woesh’ en een speciale versie van ‘een twee drie piano’. Nog nooit is een handschoen doorgeven zo moeilijk geweest.
En dat was dan nog maar alleen de opwarming, het echte werk moest nog beginnen. Het echte improviseren. De emotiebus en hun eigen toneeltje, alles deden ze met een grote glimlach op hun gezicht. Op dat moment beseften wij dat dit een goede keuze was om te doen.
4 uur kwam in zicht, en dus ook het einde van deze activiteit… Maar de Kwiks waren niet getreurd, want hun echte optreden moest nog komen. De mensen die net de solidariteitswandeling achter de rug hadden en enkele ouders zaten klaar op hun stoelen. De Kwiks gingen van start, en nog eens mochten ze de Heilige Drievuldigheid spelen. Leuke taferelen waren er wel te zien! Ze eindigden met een eigen toneeltje met de titel ‘Is er nog plaats voor mij in de Abdij?’ Alix was de ‘nieuwe’ in de Abdij en zocht haar plaatsje, maar helaas wou niemand haar opnemen, totdat de Chiro kwam. Zij maakten met veel liefde een plaatsje voor haar vrij. Mooie levenslessen die we hier uit hebben kunnen trekken!
Voor ons was het een super geslaagde zondag en bedankt aan alle Kwiks die zo enthousiast hebben meegedaan. Jullie hebben echt onze dag gemaakt.

xoxo Jullie niet ge-improviseerde leidsters

 

 

 

 

ZONDAG 25 november: Christus Koning

Christus Koning, altijd zo’n speciale Chiro-zondag. En dit jaar zelfs nog iets anders dan andere jaren. Om half 12 stonden 18 gretige Kwiks klaar om te gaan schaatsen. Eerst ervoor zorgen dat alle kids in een auto kunnen zitten en vertrekken maar. (We willen de ouders die hebben gereden (zowel voor de heenrit als terugrit) dan ook enorm bedanken om hier tijd voor vrij te maken, wij appreciëren dat enorm hard!!)
Beginnen aan schaatsen is natuurlijk niet altijd even gemakkelijk. Eerst en vooral moet je al de goede schaatsen zien te pakken te krijgen. Moest je nu weer een maatje kleiner of een maatje groter nemen? Vragen die snel opgelost kunnen worden door het gewoon uit te proberen en het is wel degelijk best een maatje groter, dus NOOIT meer vergeten hè lieve Kwiks. Dan maar het ijs op, en amai dat was heel glad in het begin. Vanaf het eerste moment zagen we dat de meeste Kwiks al veel beter konden schaatsen dan wij, het is dus helaas niet zo dat als je ouder bent dat je beter kunt schaatsen… Maar na een paar opwarmtoertjes ging het bij iedereen wel heel vlot.
Na anderhalf uur was het dan ook gedaan met de schaatspret en tijd om terug naar de Chiro te gaan. Daar stond ons namelijk nog een geweldige diashow op te wachten. Super tof om al die foto’s van het afgelopen jaar nog eens te zien, al die mooie herinneringen.
Een leuke, speciale zondag en heel vreemd om al om 16 uur thuis te zijn. Dat gebeurt echt niet veel, dat is absoluut een uur om op de Chiro te zijn… Volgende week wel van dat!

xoxo Jullie schaatsspecialisten 

ZONDAG 2 december: Sinterklaas

“Daar wordt aan de deur geklopt,
hard geklopt, zacht geklopt.
Daar wordt aan de deur geklopt.
Wie zou dat zijn?”
Met dit liedje kwamen de Kwiks deze zondag binnen bij de Sint. Vol enthousiasme om die oude man eens van dichtbij te bekijken. En wat een knappe man is dat, amai daar zou ik mijn snoep wel voor laten staan. Zo dacht de leiding toch, de Kwiks wouden iets té graag dat snoep in hun handen voelen. Helaas wordt dat snoep niet zomaar gegeven, maar moet je dat wel echt verdienen. Dat is niet altijd simpel. Koeken werden in de mond gepropt, liedjes werden gezongen, selfies werden genomen en liefdes werden verklaard. Oh ja, de Kwiks hebben dat uitstekend gedaan, wees daar maar zeker van!! Met veel liefde namen ze hun snoep en hun mandarijntje aan, eindelijk genieten… Een zakje snoep kan natuurlijk niet samengaan zonder ‘Wie wilt er dit ruilen?’ ‘Ik lust dat niet, wil iemand zijn chocolade ruilen?’. Zalig!
Uiteraard had de leiding ook een megavet spel voorbereid en we hadden de indruk dat de Kwiks dit ook wel heel leuk vonden. ‘Ticket to ride’, voor enkelen wel een bekend spel en voor diegene die het nog nooit hebben gespeeld, zeker doen! Plezier verzekerd. Ze kregen in het begin een route, bijvoorbeeld van Parijs naar Milaan. Maar natuurlijk geraak je daar niet zomaar. Ze moesten daarom wagonnetjes verdienen door leuke opdrachten uit te voeren. Zo moesten ze 2 minuten een boom uitschelden om het daarna met veel liefde weer goed te maken. Onze toekomst werd ook enkele keren voorspeld en eigenlijk was dat altijd wel een beetje hetzelfde. Oona eindigde als zwerver of als clown. Stien bleef ongetrouwd, Kaat trouwde ALTIJD opnieuw met Cobe, tot het moment dat er iets tragisch gebeurde en Kaat een nonnetje werd. En ons Petra, die werd een rijke LO leerkracht met een megaaaa groot huis. Dus ik denk dat we weten waar we later moeten zijn!! Daarnaast kregen we ook een stapel bh’s in onze handen en een mooi momentje met onze geliefde Rakkers.
Wij hopen dat jullie het ook zo leuk vonden als wij, liefste Kwiks! See ya next week

xoxo Brave Oona, Stien, Kaat en Petra

 

 

 

 

 

 

ZONDAG 9 december: Filmnamiddag

Soms kan je niet uitvoeren wat je gepland had. En dat was helaas deze zondag het geval. Als we voor de zondag naar buiten keken, zagen we de bui al hangen. Dat was helaas ook letterlijk het geval. Dus de oplossing was iets dat we binnen konden doen. Maar uit ervaring weten we dat als je al die Kwiks in één lokaal zet, je de volgende dag doof bent.
Daarom werd het een gezellige filmnamiddag, maar ook dat vereiste eerst heel wat discussie. ‘Oooh dat is een kei leuke film!!’ ‘Nee echt totaal niet…’ Amai ja, het was een hele opdracht om tot een goeie film te komen. Uiteindelijk werd het Beauty & the Beast, met veel ‘oooohs’ en ‘Kus dan toch gewoon!!’. Lekker smullend van mandarijntjes en popcorn, tegelijkertijd genietend van warme chocolademelk en thee. Zalig, een rustige namiddag met de allerstilste Kwiks die we ooit hebben gehoord. Bedankt om voor een keer onze oortjes te sparen!

xoxo Jullie liefhebbende leidsters

 

Planning DECEMBER

15 december: kerstfeestje
Op deze zaterdag staat er een reuze gezellig kerstfeestje gepland. Het zal doorgaan van 19:00 – 21:00 op zolder in ons Kwiks-lokaal. De Kwiks moeten al gegeten hebben en wij zorgen voor een dessertje. Een cadeautje meenemen is ook de boodschap, en liefst een zelfgemaakt, anders iets van maximaal 5 euro. Dit is ook de laatste Chiro van het jaar 2018, dus allen komen!!!

16 december: Geen Chiro

23 december: Geen Chiro

30 december: Geen Chiro

 

© 2018 Chiro Vlierbeek |   Ons privacy- en cookiebeleid |   Webdesign: Impact Webdesign