Chiro Vlierbeek
Chiro Vlierbeek

Chiro Vlierbeek | Aspimeisjes

Het ontstaan van de ‘Flapsies’

Er was ooit eens een tijd waar tradities alles zeiden en waar gewoontes het dagelijkse leven bepaalden. Ontbijt was om 7 uur, middag om 12 en het avondeten werd geserveerd rond de klok van 6. Goed opletten op de schoolbanken was een must en enkel zij die dit niet goed begrepen belandden met ezelsoren op hun kop in de hoek van de klas. Strafwerken bestonden nog uit het overpennen van woordenboeken en geschreven meesterwerken omdat kopieermachines nog niet bestonden. Na school werden de kinderen dan verwacht te ploeteren in het patattenveld en de onzichtbare aardappelen tevoorschijn te toveren na de oogst door met hun handen de modder om te woelen. Bij kaarslicht maakten ze hun huiswerk waarna ze een aai en een kus kregen van moederlief en braafjes tegen 9 hun bed in kropen. Zondag ging men naar de mis en luisterde men naar de preek van meneer pastoor om elkaar daarna de vrede te wensen en de rest van de dag door te brengen door een tweetal pijpkens te smoren, pinten te drinken op café en uit te weiden over alle straffe verhalen van die week… Iedereen heeft wel een idee hoe het er in die tijd aan toe ging.

Wel nu, in die tijd werden man en vrouw nogal vreemd aan elkaar toegewezen. Op een soort indelingsvergadering werd er uren gediscussieerd over wie met wie in zee zou moeten en kunnen gaan. Interne vetes in de gemeenschap kwamen aan het licht, voorkeuren werden genoemd en soms even later noodgedwongen al terug opgeborgen. De stamhoofden moesten wikken en wegen om ieder jaar de juiste koppels te vormen en er was altijd wel iemand die stevig wat water bij zijn of haar wijn moest doen, het beetje troost in ontvangst nam als medicijn en zich neerlegde bij de beslissing van de hoofdjes in de wetenschap dat ze toch de wegen openden naar gelukkig zijn. Vanaf dan werden de koppels verondersteld vreugde en verdriet te delen met elkaar want zo maak je toch nog altijd vanzelf al je dromen waar?

Zo kwamen Laura en Rogo samen in hetzelfde bootje te zitten. Nog geen 2 dagen na de indeling trouwden ze al, naar traditie beiden in de klassieke klederdracht van die tijd. Blauw voor de man, roos voor de vrouw. Niet veel later beviel Laura een eerste keer. Meteen werd er een tweeling geboren die ze de namen ‘Merel’ en ‘Paulien’ gaven. En nog geen jaar later was het weer prijs. Deze keer wierp Laura een drieling die met de namen ‘Fleur’, ‘Nette’ en ‘Noa’ gingen lopen.

In een mum van tijd ontstond zo een groot gezinnetje met 5 kinderen. Iedereen van het gezinnetje ging na een tijd zijn eigen weg, maar één traditie werd ten allen tijde in ere gehouden: Elke zondag zouden ze samen komen van kwart na 2 tot 7 om spelletjes te spelen en te ravotten en zich te amuseren als kleine konijntjes (is het daarom dat ze zichzelf ‘flapsies’ noemen??). Dat ze oneindig veel plezier zouden beleven stond in de sterren geschreven. Niemand wist echter wat hen allemaal te wachten stond…

Wordt vervolgd…

Beste wensen

Hoe gezellig en fijn het op oudjaar wel niet was in onze teerbeminde kelder moeten we jullie natuurlijk niet meer uitleggen. Heel veel geluk en voorspoed hebben we elkaar zeker wel al gewenst, maar onze specifieke dromen voor jullie het komende jaar hebben we nog eens op een rijtje gezet terwijl we andermaal aftellen van 10 naar 0:

10 dingen om naar uit te zien

9 dagen zonder regen

8 feestjes tot diep in de nacht

7 complimentjes om op iemands borst te kleven

6 geconcentreerde minuten in elke les

5 dikke kussen van een lekker wijf

4 leuke chiroactiviteiten vol gezwier, plezier en vertier

3 keer verstoppertje winnen zonder dat ik je zie

2 euro’s via de tandenfee

1 winnaar bij hond en been

GELKKIG NIEUWJAAR!!

Van jullie kapoenen

Laura & Rogo

Vlierbeek, 1 januari 2019

De tong

Toen het éénmaal gebeurde was niemand onder de indruk:

“Ach, zo één keer is dat geen probleem.” “Die hype waait wel over!”

klonken de commentaren in de wandelgangen. Toen het echter een tweede maal gebeurde keken enkelingen vreemd op van hun dagdagelijkse activiteiten:

“Oei, dat gaat toch geen gewoonte worden?” “Zou ze het zelf door hebben?”

En toen gebeurde het een derde, een vierde en een vijfde maal… Tegenwoordig begint het al een ritueel te worden. Controle houden over het fenomeen is onmogelijk. Een spontane gebeurtenis net voor de flash van de camera volgt. De grote vraag is natuurlijk waarom..?

Sommigen wijten het gebruik van de uithangende tong aan het verkoelen van de hersenen en het hoofd zoals ook honden dit doen. Anderen reizen bij het zien van zulke beelden terug naar hun kinderjaren toen ze de tongen nog naar elkaar uitstaken als teken van afkeer en viesgezindheid. Een derde categorie beweert dat het tonen van de tong wijst op een hongergevoel en een snakkende vraag naar voedsel terwijl een vierde soort mensen het fenomeen toeschrijven aan een poging tot het tonen van de dominantie van de vrouw zoals mannelijke pauwen hun kleurrijke staart hebben. Tot slot lopen er hier en daar ook wat jongens rond die hun kans ruiken, want zij wijten het gebruik van zulke prominente tong in beeld eerder aan een overdosis oestrogeen…

Ook de experts in deze zaak zitten met hun handen in het haar wegens de grote prevalentie van het fenomeen. Ze raden dan ook aan om het gewoon aan de persoon in kwestie te vragen. Hierbij roepen ze wel op om enige voorzichtigheid in te bouwen.. Een grote tong betekent ook een grote capaciteit tot het produceren van lawaai…

Daarom kwamen de aspimeisjes op het geweldige idee om via dit onafhankelijke kanaal de vraag te stellen die duizenden mensen bezig houdt:

LAURA, WAAROM STEEK JIJ OP ZO VEEL FOTO’S JOUW TONG UIT?????

 

 

 

Een nieuwe wind

Fantastisch, wondermooi, glorieus, schattig, krachtig, geliefd en oppermachtig tegelijk…

In elke droom komen ze voorbij en ieder levend wezen snakt wel eens naar een beetje van hun ‘zijn’.  Iedereen kent wel enkele urban legends die hun aanwezigheid in de verf zetten, maar niemand weet exact wie ze zijn. Ze hebben alles in zich om het te maken in al hun adembenemende schoonheid en kwade harten zijn niet aan hen besteed. Soms zijn ze duidelijk en aanwezig, soms zit het wat meer in de details en hun subtiliteiten.. Aanwezig zijn ze echter altijd.

Het onmogelijke in enkele simpele creaties… De 7 wereldwonderen!

Wie zijn ze? Wat doen ze? Maar bovenal: Wat drijft hen?

Het aspimeisjesteam van chiro Vlierbeek kreeg de eer om deze 7 wereldwonderen een heel jaar lang samen te brengen, te aanschouwen en te volgen in hun wonderlijke avonturen.

Hoe wordt een angel een navel? Hoe beeld je spaghetti uit? Wat is het belang van het cijfer 12? Wie is Ward? En waarom kent Jan geen vrees en zijn we te min voor Anja??

Allemaal vragen waar de heilige zeven het komende jaar een antwoord op gaan vinden in hun oneindige zoektocht naar nieuwigheden, sensatie en verrassingen!

Dat ze voorkomen in vele gedaanten en vormen is wel duidelijk. Google en vooral wikipedia knikken instemmend. Ze bestaan in verschillende varianten en soms is het moeilijk om door de bomen het bos nog te zien. Om voor de rest van het jaar elke vorm van verwarring te vermijden hebben we ervoor gekozen om de 7 wereldwonderen een naam te schenken.

Voortaan gaan ze door het leven als: Fleur, Noa, Merel, Paulien, Nette, Lackie en Rogo

© 2018 Chiro Vlierbeek |   Ons privacy- en cookiebeleid |   Webdesign: Impact Webdesign