De Toppers - Info

6 september 2017

Nog 4 keer slapen en dan worden leiding en leden van de toppers voor de laatste maal herenigd met elkaar. Het terugzien zal een heus festijn zijn waar allen meer dan deugd aan zullen beleven. Welke straffe verhalen en leuke weetjes komen er deze eerste-laatste zondag boven drijven? Wie komt als winnaar uit het laatste toppersspel met de oude (en gouden) leiding?

Kom het allemaal te weten nu zondag om kwart na twee. Iedereen tussen de 12 en de 14 jaar is welkom!

Een kleine tip: Sportieve kleren, een vaste hand en een scherpe blik om de horizon te bespeuren zijn een must!

 

Tot zondag knullekopjes

Toetienermoeder, Mikaelleboog, Bramaretto, Robbekkevoort

Ps: VERGEET JULLIE WIELERPETJES NIET!! DIE ZIJN KAKéééVET

 

 

12 augustus 2017

Haaaa die toppertjes,

 

Hoe was je kamp??

Mama vraagt het, papa vraagt het, zus en broer bieden een luisterend oor voor al je straffe verhalen en ook oma en opa willen van alles het fijne weten. De vermoeidheid zal waarschijnlijk nog immens groot zijn na zo een vermoeiende tiendaagse; vandaar een kleine opfrissing gepaard met wat leutige fotootjes .

 

Dolenthousiast vertrokken we 31 juli richting Eeklo. Grappend en grollend bouwden we onze ‘coin de chill’ waar enkel de echte toppers hun voetjes hoog en droog konden en mochten leggen. De muziek en de boxen op het maximum en chillen was wat we deden. Lekker knus lagen we in onze tent waar we lekker warm werden gehouden door de adem en de scheten van onze buren….

 

Op 1 augustus leek de heerschappij van de geiten van generatie 2003 afgelopen. De apen van generatie ’04 die jarenlang onder de knoet waren gehouden hadden hun stoute schoenen aangetrokken en smokkelden via een geheime importplek bananen het land in. Na een strijd op leven en dood herstelden de geiten uiteindelijk hun heerschappij en draaiden ze de apen in de gevangenis.

 

Op 4 augustus voltooiden we ons rode draad –spel  met de grote ééndaagse van Eeklo. We bouwden het coolste wielerparcours aller tijden en kwamen aan in de schaduw van de arc de triomphe. Vicky leek heel lang op weg naar de overwinning na een vroege demarrage, maar de onzichtbare Michiel doorheen het jaar kwam van achteren uit opzetten en liet Vicky al snel ter plekke op de ‘muur van eeklo’. Finn, de beste man van de afgelopen 10 maanden, kwam ook nog terug en sprintte met Michiel om de grootste triomf. In de spannendste sprint ooit gezien en na het opvragen van de finishfoto werd Finn als de ‘keizer van de fiets’ gekroond.

Proficiat kleine vriend!

 

In de avond hielden jullie een race tegen de klok om de moordenaar van Remigio van Rome te ontmaskeren vooraleer deze jullie te pakken kreeg. Met een knap staaltje denkwerk slaagden jullie erin de bibliotheek te verlaten vooraleer de oude blinde Jorge van Jericho jullie bij de lurven greep!

 

De 5de augustus vertrokken we op tweedaagse; 2 dagen om nooit meer te vergeten. We fietsten op ons gemakje richting Waregem en kenden heel wat pech. We waren nog niet vertrokken of Mikael had al problemen met zijn fiets. Na 100 meter hielden we voor de eerste keer noodgedwongen halt toen Rogo zijn ketting van de tandwielen vloog. 2 kilometertjes later was het wederom wachten geblazen toen Michiel probleempjes kreeg met zijn fietszakken en Mikael zijn remmen niet meer naar behoren werkten. Na eindelijk een stevig stukje gefietst te hebben kwam Finn erachter dat hij zijn rugzak vergeten was. Brago fietste 15 km terug om te zoeken en kwam terug van een kale reis. We zagen hem pas terug in Waregem. Ondertussen was Vicky plat gereden en speelden we hem en Toeti ook nog eens kwijt. Milans band wachtte gelukkig tot en met Waregem alvorens te begeven en daar waren we al bij al nog blij mee.

Al deze miserie werd echter vlotjes vergeten toen we richting onze activiteit trokken. 13 ticketjes voor SV Zulte waregem tegen STVV stonden op ons te wachten en zelden was een activiteit toffer. We schreeuwden en brulden, zwaaiden met onze armen, lachten en scholden de tegenstanders de huid vol. We zagen een rode kaart voor de tegenstander (en vierden dit als een doelpunt) en zagen twee doelpunten op nog geen 10 meter van onze neus. We werden gek van geluk en naast ons gezicht kleurde ook ons hart even groen en rood. We gooiden stiekem vliegertjes naar de stewards en beleefden een delirium onder de oerkreten van de spionkop. We lieten onszelf natuurlijk ook stevig horen en een vriendelijke fotograaf nam ons in zijn vizier. Eindelijk eens wat betere foto’s dan Rogo zijn brol. Bekijk de foto’s: Een beeld zegt meer dan 1000 woorden!

           

(foto’s in betere kwaliteit via deze link)

 

Onder de klanken van “de meeste dromen zijn bedrog, maar als Sint-Truiden wint, weet ik, dan droom ik nog” trokken we naar onze kampeerplaats waar we in stilte onze dag afsloten.

Tijd om uit te slapen hadden we helemaal niet, want wat ons de 6de augustus wachtte was zeker geen kattenpis. 80 kilometers op de fiets van Waregem over Gent tot in Eeklo. De benen zeurden, de rug en de schouders schoten in kramp en ons gat deed zoveel pijn dat we een jaar lang de stoel afzweerden. Toch slaagden we als echte koningen in ons opzet en zetten daarbij de criticasters een ferme hak. We bezochten in Gent een subtropisch zwembad en maakten hier de wildwaterbanen en de glijbanen onveilig. Als gekken raasden we van de ‘red viper’, de ‘green mamba’ en de ‘king cobra’ en voldaan weten we ons achteraf aan een groot bord spaghetti.

 

7 augustus haalden we de grote kanonnen boven. We scoorden ontelbaar veel punten door de netten te doen trillen met allerhande projectielen. Lauden trok aan het langste eind en lachte in zijn vuistje. In de namiddag waagden we ons aan een heus waterballonnengevecht waarin niemand gespaard bleef. We vertelden elkaar straffe verhalen rond ons zelf gemaakte vuur en probeerden ‘ghost-kampioen’ te worden.

 

8 augustus beleefden jullie een topdagje met de apsi’s en leerde Finn een 80-tal cijfers van pi uit het hoofd. In de avond verdiepten we ons in het ‘vuistje van Zen’, wat voor sommigen niet echt zo goed afliep. Knipoog richting Finn, Matti en Michiel 😉

Maar natuurlijk onthouden we ook nog wat leuke dingen zoals de gaten die Milan dichtplamuurde met gras of dat ene tegeltje in de refter dat Elia lekker proper achterliet met zijn tong 😉

We hielden een heuse doucheparty en sliden in ons adamskostuum doorheen de WC’s, al waren we superman zelf. Echt veel gedoucht hebben we toen wel niet; daarvoor komen we na 10 dagen naar huis he 😉

 

De laatste volledige dag braken we onze tenten af en zongen we onze kelen schor op het kampvuur. We verzamelden enkele kampaandenkens, hadden een korte nacht en maakten ons klaar om mama en papa terug te zien

 

Iedereen was zichtbaar doodop en da’s maar goed ook!

Wij gaan jullie sowieso ziek hard missen en zien jullie op eerste-laatste!!!

 

Jullie topleiding

Mika, Toeti, Bra –en Rogo

 

Ps: We hebben jullie nog best veel foto’s bespaard. Wie ze allemaal wil hebben geeft ons maar een seintje!

 

 

29 juli 2017

Liefste mama en papa,

 

Het chirokamp is ongelooflijk leuk! We hebben alleen nog maar leuke spelletjes gespeelt en ik lach me elke dag een breuk. Het eten is niet normaal lekker en ik denk dat ik al zeker 10 kilo dikker ben geworden. In de nacht is het soms wel koud, maar als ik diep in mijn slaapzak kruip heb ik daar niet zo veel last van. ’s Middags is het wel veel te warm. Ik zweet me te pletter in onze bloedhete tent! Ik wou dat dit kamp een heel jaar duurde!

Ik mis jullie totaal niet!

 

Kusjes en knuffels

Van jullie favoriete topper!

 

Nog 2 dagen

#RoadToEeklo

 

27 juli 2017

Hey how gastjes

Vergeet niet dat het morgen grote bagage is!! Zorg dat alles in je koffer steekt. Probeer toch meer dan 1 T-shirt en 1 broek mee te nemen en iets waarop je kan slapen. Enkele gezelschapsspelletjes en strips van Kiekeboe zijn ook leuk!

 

Het is ook fietsencontrole, dus zorg ook dat je tweewieler in orde is! Was hem nog eens zodat je kwaliteit kan voorschotelen aan je leiders! Remmen, licht en vlot draaiende wielen zijn vereisten! Verder krijgen jullie ook punten op jullie rijstijl ;). Neem ook zeker een FIETSHELM mee, ook deze kijken we na!!

 

Nog 4 dagen

#RoadToEeklo

 

26 juli 2017

Heeft je mama weer eens 11 T-shirts klaar gelegd, ééntje voor elke dag? Krijg je bij het vertrek toch nog snel 4 paar sokken in je handen gedrukt voor het geval dat…? Breken de wieltjes van je valies bijna af omdat je alles meer dan dubbel mee hebt…? Ben je zeker dat de helft van je kleren ongebruikt en frisgewassen terug zullen thuiskomen…?

Allemaal doodnormale zaken. Ook jullie leiders hebben het ooit meegemaakt.

Maar hoe maak je dan de ideale chirokoffer:

Zoek  zo’n vijftal leuke T-shirts. De kans dat je die alle vijf echt aandoet is klein, maar je weet maar nooit. Misschien doen we wel eens een vettige dag, escaleren de kringspelen een beetje tot een moddergevecht, scheurt er ééntje bij het ravotten, ween je er ééntje vol bij het rustige groepsmoment of zweet je zo hard bij alle gigantisch toffe spelletjes dat de rest onbruikbaar wordt. In het allerslechtste geval heb je er dus vijf nodig…

Naar onze mening zijn 3 broeken echt wel voldoende. Oké, een broek kan ook echt vuil worden, maar toch kan je een broek nog net iets langer dragen dan een T-shirt vooraleer je er erge ziektes mee kan overdragen. Wie kijkt er trouwens naar iemand anders zijn broek…?

5 onderbroeken en 5 paar sokken is ook méér dan genoeg. Indien deze nat zijn leg je ze even te drogen. Enkele uren (en in het slechtste geval enkele dagen) later zijn ze al weer bruikbaar. De uitdaging is natuurlijk om het met minder te doen 😉

Misschien toch ook nog één pull wegmoffelen in geval van koud weer en iets tegen de regen,

en voilà, alle kleren steken al weg.

Wat er dan nog over blijft van plaats in de rugzak kan je beginnen opvullen met allerhande prullaria. Je strips van Jommeke moeten zeker een mooi plaatsje krijgen. Eén postkaartje voor je mama en papa, ééntje voor je oma, ééntje voor je liefje en 3 postzegels mogen ook zeker niet ontbreken. Verder mag ook je survivalgerief niet vergeten. Een gamel, een kampeerstoeltje en een hoofddeksel zijn standaardattributen!

Zoek ook nog een mooi plaatsje voor je kampvoorwerp zodat dit niet kreukt of scheurt voordat je het één keer hebt gedragen!

Tot slot ook nog wat snoep en een stuk fruit voor onderweg wegsteken, en klaar is kees! Helemaal voorbeid voor 10 dagen kamp 😉

 

En oh ja, nog een kleine tip: Vouw je kleren NIET op voor vertrek, want je gaat heel hard vloeken 10 augustus wanneer je je koffer terug moet maken. Die gaat nooit of te nimmer meer dicht, en je zal je genoodzaakt voelen om wat sokken op de kampplaats achter te laten en je mama wijs te maken dat je deze bent kwijt gespeeld… 🙂

 

Nog 5 dagen

#RoadToEeklo

 

23 juli 2017

Huh, wat hoor ik daar? Is dat Matti die weer bomen aan het zagen is in zijn slaap? Of is het Sakke die een loos verhaal afsteekt over iets wat niemand snapt?

OH, NEEN, SH****TTT, het is het roeplied!

Waar ligt mijn onderbroek? Waar heb ik mijn broek nu weer gegooid gisterenavond? Heeft er weer iemand mijn T-shirt verstopt?

Op de tast op zoek dan maar naar mijn kleren, ondertussen mijn buurman een goeie por in zijn ribben geven. Proberen wat slaap uit mijn ogen te wrijven en een geeuw te onderdrukken; een prestatie op zich. Eindelijk mijn T-shirt gevonden onder een laagje stof. Alle moeite van de wereld doen om ze over mijn hoofd te trekken. VERDORIE!! Het blijkt die van Finn te zijn, mijn navel is zelfs nog zichtbaar!! T-shirt weer uittrekken en naar de andere kant van de tent keilen.  Dat is mijn probleem niet meer. Op zoek naar iets anders dat mijn bovenlichaam min of meer kan bedekken.

Het roeplied is al halfweg. Lichte paniek komt in mijn keel naar boven. Een koude rilling racet over mijn ruggengraat.

En daar vind ik dan eindelijk mijn hoopje van gisterenavond. Ik glip snel in mijn broek en T-shirt. Ze passen als gegoten. Ik vind ook nog 2 sokken, hard geworden van het zweet na enkele daagjes kamp. Ik trek ze over mijn hielen en heb er geen aandacht voor dat de ene blauw is en de andere groen. Ik loop half struikelend over anderen hun matje en zoekende armen naar de uitgang van de tent. Schoenen liggen overal verspreid. Chaos alom. Ik kies er random twee; zelfs met 2 linkerschoenen zou ik content zijn!

MILJAAR!! Kampvoorwerp vergeten. De gedachte komt aan als een mokerslag. Ik baan mij terug een weg in het hol van de leeuw, zoals ik de tent nu even zie, graai iets rood uit mijn valies dat zou kunnen doorgaan als een chinees hoedje, keer mijn kar en zoek het licht aan het einde van de tunnel weer op. Ik zet het op een lopen en vind onderweg nog twee houten takjes op de grond die vandaag best dienst kunnen doen als Chinese stokjes. Ik weet dat het roeplied nog maar enkele seconden duurt. Ik benijd Lauden om zijn snelle benen en beloof mezelf om te werken aan mijn sprintsnelheid van zodra ik terug ben van kamp. Parels van zweet verschijnen op mijn voorhoofd. Ik krijg mijn ademhaling maar moeilijk onder controle. Zal ik vandaag de pineut zijn??

De laatste tonen van het roeplied verdampen in het ochtendgrijs en net op dat moment sluit ik aan bij mijn kameraden op het einde van de rij.

OEF, net op tijd. Ik doe een snelle check-up bij mezelf. Mijn haar staat naar alle kanten en de wallen onder mijn ogen zijn zo groot dat ze zouden kunnen dienen als blauwe vuilniszakken. Ik veeg het kwijl dat ik deze nacht per ongeluk heb losgelaten uit mijn mondhoeken en merk op die manier dat ik gisteren mijn handen ben vergeten wassen en dezen nog vol modder zitten van de kringspelen. Ik voel ook dat er een lichtjes onaangename geur rond mijn lichaam hangt. Verder heb ik per ongeluk mijn T-shirt achterstevoren aangedaan en ben ik mijn rits vergeten sluiten. Kleinigheidjes die niemand opvallen, zeker als ik even rond mij kijk: Vicky heeft klaarblijkelijk geen broek gevonden en ontsiert de opening met zijn ballenpitser van de smurfen. Zelf lijkt hij dit niet erg te vinden, en eerlijk, ik had ook niets anders verwacht van deze vieze pater.

Menig topper wrijft nog wat slaap uit zijn ogen en ik merk op dat enkelen hun sokken en schoenen gelaten hebben voor wat ze waren.

Ik ben fier op mezelf dat ik deze ochtend toch maar weer door het oog van de naald ben gekropen en het minste dat je kan zeggen is dat het roeplied en alle hectiek hierrond mij flink wakker heeft geschud.

Ik ben volledig klaar om er een dagje vol tegenaan te gaan.

 

Nog 8 dagen

#RoadToEeklo

 

21 juli 2017

 

JEEEEJ, nationale feestdag!!

 

Toch is het verdacht stil bij de toppers. Geen toeters en bellen te zien, geen lofzang voor onze koning. Iedereen bereidt zich in alle rust voor op het strafste evenement van het jaar…

 

De leden proberen nog wat slaap te winnen, beginnen al stilletjes met hun vuilste speelkleren bijeen te rapen (of te schrapen?), frommelen een briefkaart en een postzegel in een zijzakje, proberen nog wat extra snoep weg te proppen zonder dat mama het ziet, en gaan op zoek naar hun grapjas die al een jaar in de kleerkast hangt te schimmelen

 

De leiders halen dan weer het beste in zichzelf naar boven in de voorbereiding van de spelletjes. Minuten, uren en dagen verstrijken in de zoektocht naar het leukste spel. Ook in de vakantie blijven de hersenen op volle toeren draaien.

Stilte voor de grote storm. De gretigheid stijgt elke dag…

 

Nog 10 dagen

#RoadToEeklo

 

 

19 juli 2017

 

Dra vertrekken de Toppers van chiro vlierbeek op chirokamp. Enkel de toekomst weet wat hen te wachten staat. Met een hoofd vol zorgen en verwachtingen komen ze toe, met een leeg hoofd zullen ze huiswaarts keren. Een valies zullen ze vullen met straffe verhalen die jaren later nog van mond tot mond zullen gaan. Moe zullen ze zijn na 10 dagen ravotten en plezier beleven. Mamalief zal blij zijn als ze na het kamp nog 1 sok terugvindt in de koffer of er nog 1 T-shirt bruikbaar blijkt.

Eeklo kan zich maar beter voorbereiden op zo veel jong geweld en ingenieuze koppen bijeen in één groep. Na 10 augustus is er dan ook nu al een maand van regionale rouw aangekondigd om het verlies van de heilige dertienvuldigheid te bewenen.

‘Onvergetelijk’ zal de passage van de roodhemden in Oost-Vlaanderen genoemd worden en in se is dit waarschijnlijk nog een eufemisme.

Maar wie zijn deze briljante gastjes nu eigenlijk?

 

Finn: Vertoeft meer dan eens met zijn hoofd in een wereld die niet de onze is, maar zijn tomeloze inzet is een teken van grote toewijding en een ideale drijfveer voor andere toppers. Weigert te aanvaarden dat Latijn zijn nut heeft in de hedendaagse maatschappij, maar deze flater wordt door de leiders met de mantel der liefde bedekt.

 

 

 

 

Milan: Een combinatie van professor Gobelijn en professor Barabas. Het is een kwestie van tijd vooraleer hij met een vliegende bol of een teletijdmachine op de proppen komt. Wanneer situaties schijnbaar vast lijken te zitten is hij het wel die een oplossing aanreikt met een ingenieus plan. Met humor zo droog als een schoenzool weet hij de leiders ook telkens weer te bekoren.

 

 

Sakke: De man die beweert dat hij Sakke al eens langer dan 5 minuten zijn mond heeft weten houden zouden wij graag omschrijven als een groot leugenaar. Het gerucht gaat dat hij zelfs in zijn slaap straffe verhalen bij de vleet opratelt. Met hem erbij moet er niet meer gevreesd worden voor gênante stiltes. Ook de ambiance bij de opening wordt verzorgd door deze knullekop.

 

 

Lauden: Sommigen menen dat hij gekust is door vuur. Loopt sneller dan zijn schaduw. Het schijnt dat Usain Bolt een verkoudheid heeft opgelopen de laatste keer dat hij met Lauden een training afwerkte. Met zijn onschuldige oogjes en zijn kinderlijke glimlach zal Lauden ons nog vele diensten bewijzen op kamp. Eerste keuze om ruiltocht mee te doen!

 

 

 

Matti: Fish sticks, kroketten of gehaktballen, dit jaar veegt onze krullekop alle records van de tabellen. Zijn trainingen staan al een heel jaar in functie van deze tiendaagse te Eeklo. Alles wat je hem geeft verdwijnt als sneeuw voor de zon. Kattenkwaad uithalen is hem niet vreemd en voor varken spelen werd hem met de paplepel meegegeven. Een chiroknul in hart en nieren. Maar Matti, doe alsjeblieft iets aan die lach…!

 

 

 

Michiel: Een boekenworm en een vos die zijn streken niet verliest. Zorgt met een heldere blik en een klare kijk voor nieuwe inzichten. Is er als de kippen bij om anderen intellectueel de loef af te steken door een dimensie verder te zoeken. Een zoeker naar onrust in de chaos die chirokamp soms wel eens kan zijn

 

 

 

Luca: Een stil water met een diepe grond. Met zijn eindeloze fantasie is hij in staat doodgewone verhalen op te blazen tot wereldnieuws. Niet meteen het type dat zijn tegenstander fysiek over de knie legt, maar wel een heer en meester in het mentale spel. Het moment dat je denkt dat je hem door hebt ben je verloren.

 

 

Vicky: Vettig = prettig, en meer hoeft dat echt niet te zijn. Nog nooit zag iemand hem een uitdaging uit de weg gaan. Nog nooit zag hij een gevaar in een weddenschap. Het woord ‘terugdeinzen’ staat niet in zijn woordenboek en zijn praktische instelling brengt beweging in de groep. ‘Playboy’ of ‘casanova’ zijn gangbare begrippen om zijn omvang met vrouwen te beschrijven.

 

 

Elia: Onder het motto ‘gonna catch them all’ gaat onze laatste kleine topper gezwind door het leven. Met de borst vooruit en de kin omhoog trotseert hij elke situatie. Zijn gebrek in centimeters compenseert hij ruimschoots met een ongeziene soepelheid, lenigheid en snelheid. Een man van de daden. Woorden zijn wind voor hem…

 

Mika, toeti, Bra –en Rogo: Men spreekt altijd over de 3 musketiers, maar elk levend wezen zonder hiaten in zijn cultuur weet dat de musketiers met 4 waren.  Zo ook staan deze 4 keizers aan het hoofd van de toppersploeg. De zotste ideeën en de gekste spelletjes ontspruiten tussen hun oren. Geen gedachte is te gek om op verder te gaan. Met de Franse ‘Liberté, égalité en fraternité’ in het achterhoofd proberen zij ieder wat wils te geven. Kunnen deze wielergoden ooit gestopt worden in hun eindeloze creativiteit en drang  naar lachende leden…??

      

 

Nog 12 dagen…

#RoadToEeklo

 

15 juli 2017

Ook in de vakantie mag er wel eens gelachen worden

Geniet nog van de zon, krijg een bruin kleurtje en prepare yourself voor chirokamp.

De wandelgangen fluisteren ons in de oren dat het onvergetelijk gaat worden…;)

 

28 juni 2017

Morgen kampinschrijvingen! YES, YES, YES! EINDELIJK!

Benieuwd naar het thema? Wil je weten of je snoep mag meenemen? Of wil je er gewoon achter komen hoe laat jullie moeten gaan slapen??

Kom het morgen allemaal te weten vanaf 18 uur in de abdij. Leuk als je zelf afkomt. Mama en papa mogen natuurlijk altijd meekomen!

 

Zaterdag is het dan zeereis. Nog eens YES, YES, YES!!!

Afspraak om kwart na tien op het martelarenplein (voorkant station).

Wat neem ik mee?

-Lunchpakket en bijhorend lekkers

-Zonnecrême

-Schup om te schuppen en te graven

-moppentrommel

-complimentjes voor jullie briljante leiders

-je goede rapport

-…

Hoe maak je een zandkasteel??

 

16 juni 2017

Neem een stoel en zet jullie even, want wat ons nu weer ter ore is gekomen doet een mens voor minder omver blazen.

Onzen Brago heeft zo zijn interesses in de wielersport, en ook de Bijbelverhalen over jezus laten hem niet koud. Oud nieuws. Wat een ingewijde bron ons nu te vertellen had was evenwel van een ander kaliber.

Enkele jaren geleden begon Brago te sparen in haarlengte. Om zulke haardos te krijgen heb je best wel wat tijd nodig zoals jullie jezelf ongetwijfeld kunnen voorstellen. Beetje bij beetje veranderde een halve centimeter in een centimeter; en in een mum van tijd bedekte een heuse haardos zijn hoofd. Kritiek kreeg hij natuurlijk bij de vleet. “Hé, u haar trekt op NIETS!”, “Wast da ne keer joenge, das altijd vettig!”. Neen, een gemakkelijk leven was het niet, gebukt onder de striemende verwijten. De meesten weten Brams haardos toe aan luiheid. Niet eens de moeite doen om tot bij de kapper te stappen. Het toppunt ver voorbij!

“Ge lijkt precies een meisje!” riep iemand hem ooit eens na. En laat nu dat nét dat de nagel op de kop zijn. Diep van binnen weet Brago namelijk dat hij het aan het rechte eind heeft met zijn lange manen. Er schuilt meer achter zijn golvende haren dan een nietsvermoedende topper op het eerste zicht zou durven zeggen.

Na een lange studieperiode van de mensen om zich heen in het middelbaar had Brago opgemerkt dat de wereld oneerlijk was. Jongens waren doorgaans sterker dan meisjes, en als het op fysieke arbeid aankwam gingen de mannen meestal met de overwinning lopen. Jongens werden zo ook vaak mentaal sterker geacht. Meisjes daarentegen waren vlotter in de omgang; het sociale contact. Roddelen, praten, en toch nog meer roddelen was echt hun ding. Ook werden zij vaak veel hoffelijker behandeld. “Lady’s First”, zo klinkt het toch altijd in de volksmond.

Ook door mannelijke leerkrachten werden de meisjes wel eens voorgetrokken. Mondelinge examens werden zo een stuk eenvoudiger. Zonder moeite stromen de goede punten binnen; wat moet een mens nog meer hebben?

En zoals dat gaat bij studies met choquerende conclusies volgt er meteen actie. Brago broedde een hoogstaand plan uit waarbij hij er vanuit ging dat een meisje tot een meisje werd gemaakt door het lange haar dat ze bezat. Om meer op een meisje te lijken moest hij dus niets anders doen dan zijn haar te laten groeien. Vele voordelen zou hij dan genieten. De andere jongens zouden jaloers zijn, en zijn leven zou een stuk eenvoudiger worden, met of zonder af en toe een verwijt van zijn bezorgde moeder. Altijd voorrang bij de bakker. Liefdesbriefjes van beide geslachten, af en toe een handtekening uitdelen omdat er toch wel nog zotten rondlopen die denken dat hij echt Peter Sagan is….

Er was echter nog meer: Aan zijn gespierde lijf ging hij natuurlijk ook geen afbreuk doen, en diep van binnen zou hij zeker en vast een jongen blijven. Fysieke kracht koppelen aan een zachter en vriendelijker voorkomen, dat was het doel. En geef toe, Brago slaagt hier wonderwel in. Zijn  leven loopt als een sneltrein, en spijt blijft ver achterwege.

Ook als hij zijn weelderige haardos ooit kwijt wenst te geraken heeft Bragio al een knap en nobel idee. Zijn haar zal hij schenken aan ‘kom op tegen kanker’, en zo zal hij een kindje blij maken dat het voor de volle 100% verdiend. Ja, ook een goed hart behoort Brago toe.

 

Hierbij probeert Bram natuurlijk ook een beetje een rolmodel te zijn. Mikael is alleszins al helemaal mee met het plan, en toont zich qua lengte al zeker zijn gelijke van Brago. Toeti en Rogo hinken nog wat achterop, maar het is een kwestie van tijd voor ook zij bezwijken aan de lange optie. Volgen er ook enkele toppers de trend die Brago en Mikael hebben ingezet? En hoe voordelig is lang haar nu echt?

Aan jullie om het uit te proberen…

 

 

2 juni 2017

Overmorgen (zondag dus) is het examenchiro van twee tot vier!!

Waarschijnlijk geen enkele kans dat jullie al aan het studeren zijn, maar toch…

Be there or be square!

 

Jah, ciao gasjes

 

27 mei 2017

 

Koning Olli is geboren nadat hij ons gisteren kwam toeschreeuwen langs de zijlijn! Leuk dat je er was knullekop!!

 

Morgen dus examenchiro van 4 tot 6 in de namiddag. Vergeet zwembroek en reservekleertjes niet, want je zou wel eens nat kunnen worden 😉

 

 

A demain les mecs

 

24 mei 2017

 

Julie,

 

Ik beken, ik heb geen alibi,

Ik heb hem gemist, die penalty,

Dit alles komt omdat jij me overspoelt als een tsunami.

 

Eerst dacht ik nog aan Debbie,

maar dat bleek een grote nachtmerrie.

Vroeger deed ik alles op mezelf, in mijn autarkie,

maar tegenwoordig wil ik praten zoals echte politici,

en des te meer als ik je zie.

Als je wil gaan we rijden in mijn Bentley,

op een echt racecircuit.

Ik overtuig je wel met een houseparty, of een flinke portie empathie.

Ik vertel je wel alles over kernenergie en ga het debat aan met de strafste fysici.

Voor jou overwin ik elke allergie en krijg ik een dikke tien van de jury.

 

De dagen zonder jou voel ik mij een zombie, rijp voor de psychiatrie.

Die met jou ben ik de koning in mijn eigen monarchie.

Dan lijk ik wel Don Corleone, een echte maffiosi!

 

Jij geeft me levensenergie,

mijn hart slaat momenteel vierhonderddrie

Ik wacht op het moment dat ik je weerzie

 

Van je liefste Ollidrie

 

 

Ps: Deze zondag is het groot waterspel op de chiro van 4 tot 6 in de namiddag! Jazeker wel, ongééloooooooflijk veeeeeettt!! Leg je zwembroek dus nu maar al klaar en neem ook wat reservekleertjes mee voor achteraf! Het wordt 1 miljoen graden, dus zonnecrême is een grote aanrader!

Yī'èrsān...... (één, twee, drei int Chinees!)
HOE!

 

19 mei 2017

 

Money’s gecasht, en de middeleeuwen ingedoken met ouderwetse ruilhandel startende van een educatieve novelle of een mop in een enveloppe, gevolgd door een lekker frietje en een GIGANTISCH dessertenbuffet!

Wat moet een chirozondag nog meer te bieden hebben?

 

Illegaal deden we ook deze zondag. Jullie verantwoordelijke leiders stellen voor om de volgende keer net iets subtieler te zijn!

 

Het geld werd op de rooster geteld, en ja, het bleek echt te zijn na veelvuldige analyses

  

 

Decadentie alom na de ruiltocht; Matti, natuurlijk hij, keek na of echt wel alles op tafel lag en niemand iets stiekem had verstopt (of zocht hij een zakje om achteraf in te kunnen overgeven??)

Frieten steken dat het niet meer schoon was

  

Ook de witte chocolade moest geloven aan onze vraatzucht

En Vicky moest zich tot slot natuurlijk ook nog eens bewijzen door een overdosis suiker naar binnen te spelen. Waarschijnlijk heeft hij sindsdien niet meer kunnen slapen en liep hij rond als een hyperkineet. Indien jullie hem zien, geef ons dan een seintje zodat we weten of hij oké is!

      

Gegroet knappe ventjes

 

11 mei 2017

En hoe vet was eireis weer!!??

 

Bungeejumpen uit een vliegtuig, deadrides van zeker 50m hoog, parachuttespringen, wat kajakken tussendoor en een disk gooien.

Dit alles gecombineerd met een stevig fietstochtje maakte van deze dag een onvergetelijke gebeurtenis. Met lekker veel straffe verhalen in de rugzak vertrokken we uitgeput terug richting Kessel-Loco voor de matties, en daar wachtte ons een lekkere colaatje om de suikerreserves terug op peil te brengen!

Zo rot geamuseerd dat we niet eens tijd hebben gehad om toffe plaatjes te schieten! Voor de liefhebbers toch nog wat sfeerbeelden van op de fiets:

        

 

Tot zondag paterkoppen!

 

1 mei 2017

 

Wat had zondag 30 april voor ons in petto?

 

Een matchke frisbee checken, en Toeti naar de overwinning schreeuwen:

     

(Credits to Matti Robberechts voor de foto’s)

En natuurlijk enkele frisse duikjes nemen op illegale wijze in het provdom (hopelijk verspreid deze info zich niet, of we hangen…)

Vicky ging natuurlijk op kop, gevolgd door Rogo:

Olli nam op zijn geheel onorthodoxe wijze een duik in het troebele water. We volgen hier zijn sprong van 1 miljoen van A tot Z:

         

 

Terwijl Vicky en Sakke een baantje trokken om de conditie wat te scherper te stellen:

  

Tot slot waagden ook Milan en Finn zich aan een frisse duik, hoewel Finn toch duidelijk eerst overtuigd moest worden…

      

En achteraf is de één dan wel eens gelukkiger dan de ander:

  

 

Wat mooi weer niet allemaal met een mens kan doen!!

Zalig toch!

 

Nog even iets belangrijk tussen al dat dagdromen door:

Volgende week is het eireis, dus spaar jullie energie voor deze zondag. Rollende en soepele spieren willen we zien, en natuurlijk ook een portie goede moed en durf. Alleen de echte mannen zullen deze zondag komen bovendrijven. De sterken zullen onderscheden worden van de zwakkeren, en het kaf zal het koren moeten laten gaan!

Neem een goede rijwaardige fiets mee en vergeet je fietshelm en fluovestje niet!

 

Ciao en tot dan topventjes!

 

 

28 april 2017

Geen enkele favoriet verscheen aan de start van etappe 15. Dit was dus de ideale gelegenheid voor de derde honden om zich te tonen, en eens de smaak van de overwinning te proeven. Met 5 vertrokken de moedigsten der toppers: Lauden, Joran, Roosje, Elia of Vicky, één van hen zou aan het langste eind trekken. Een gemakkelijke klus zou het evenwel niet worden. Een lelijke puist van eerste categorie scheidde de renners van de meet, en er was geen enkele andere weg dan er recht over. Ruimte en tijd voor medelijden was er zeker niet.

 

Lauden, de best geklasseerde van de vijf met zijn vierde plaats in het klassement, zag zijn kans schoon, en trok al van in de start op jacht. Zijn gretigheid was niet te stuiten, en zijn drang naar oorlog en chaos deed het peloton al snel uiteen spatten. Enkel Joran leek de sprong te kunnen maken. Toeti, voor één keer zijn benen geschoren en mee in koers, reed wat tussen de voor-en achterwacht in. Roosje sloot de korte trein al harkend.

Al snel bleek echter dat niemand echt 100% fris zat. Er werd trager gereden dan anders, en elkeen presteerde vrij wisselvallig. Lauden en Joran keken elkaar het wit uit de ogen, maar bouwden op geen enkel ogenblik hun voorsprong ver uit. In de achterhoede zag ook iedereen wel eens de bezemwagen van dichtbij, en het was gissen wie zich vandaag zou kronen met de-rode-lantaarn-titel. Joran won de sprint bovenop de berg, en stortte zich als eerste in de afdaling. Bijna kwam hij hier ten val, ware het niet dat hij zich met een weergaloze reflex wist recht te houden. Lauden nam de afdaling in het wiel, wetende dat hij met zijn kleine massa niet veel in de strijd had te gooien in het daalwerk. Toeti, Vicky, Matthias en Elia rondden de top slechts luttele seconden na de 2 koplopers, en konden mits een fikse eindsprint eventueel nog een gooi doen naar de dagzege. Zo lag alles werkelijk op een zakdoek in de laatste kilometers. Alles leek terug samen te gaan komen, maar op geen enkel moment kon Michel echt spreken van een samensmelting. Het werd een vreemde sprint waarin Joran en Lauden elkaar bekampten, met het gevaar dat er van achteruit nog iemand zou komen aanwaaien. De meest sluwe zou hier wel eens als winnaar uit de bus kunnen komen.

Zo bleek Joran uiteindelijk toch de vos met de meeste streken. Met al een eerdere overwinning op zak speelde hij zijn ervaring goed uit, en klopte hij de teleurgestelde Lauden in de sprint. Vicky duwde zichzelf naar plaats 3 voor Elia, Toeti en Roosje.

Voor de stand: klik hier

Tot zondag knaapjes

 

25 april 2017

 

Jawadedade, en of ons dat een zondagje was….

Ondanks dat iedereen er faliekant naast zat brachten we met zen allen toch Robin zijn hoed terug, en blij dat die man was!

 

Enkele prachtfotootjes om onze topzondag in een notendop samen te vatten:

 

We konden ons eindelijk eens afreageren op elkaar door elkander te beschieten met pijl en boog. Roosje bleek alvast het ideale doelwit.

 

 

 

 

 

De mannen stiekem aan het lachen omdat Rogo absoluut niet kon boogschieten. Helaas betrapt op foto en een zure volgende zondag in het verschiet…

 

 

 

 

Toeti als de echte Willem Tell aan het werk

 

 

 

 

 

Maar toch ook met een beetje schrik voor de edelen delen…

 

 

 

 

 

 

Lauden werd gespot met zijn nieuwe beste vriend:de fietshelm.Onder het motto ‘veiligheid boven alles’ krijgt hij vanaf vandaag de toepasselijke bijnaam ‘helm’ aangemeten. Die Lauden toch…

 

 

 

 

Vicky, sensueel als hij is. En dat heel de zondag lang

      

 

Captain Lauden met wakende blik over de turbulente en verraderlijke wateren

 

 

 

 

 

Joran de doler werd gespot

 

 

 

 

 

 

 

Elia liep een hele poos met dé hoed van Robin op het hoofd, maar had dat niet in het snotje

 

 

 

 

 

 

Mikael deed alsof hij aan het opletten was, maar bleek soms toch wat weg te dommelen (zij die hem zagen bowlen wisten dat wel al)…

 

 

 

 

 

Tip-tiens afgedroogd in het kubben (of toch bijna)

 

 

 

 

 

Belachelijk goed gegeten, niet eens tijd gehad om een foto te trekken. Totaal vergeten bij het zien van zoveel lekkers!! Bedankt Joran (en vooral zijn mama)!!!

 

En als afsluiter nam Vicky ook nog een frisse duik in het lasagne-afwaswater. 65 kg pure vettigheid dat ventje, vies paterke!

  

Gasten, hey, gasten seg dag he gasten!

In de naam van de vajer, dieje van zenne zoon en den heilige spiritus.

 

19 april 2017

 

4 keer op de meest ondankbare plaats: 2de; 2 keer nog net op het derde trapje. Maar het hoogste schavotje, neen, dat was hem nog niet gelukt. Je zou haast beginnen denken dat die man behekst is. Hoe kan het toch dat je zo vaak in een winnende positie komt en het niet afmaakt. Hoe komt het toch dat je telkens zo goed bent, maar er toch niet in slaagt om de juiste cartouche op het juiste moment af te schieten. Het verhaal van Olli lijkt enorm hard op dat van van Avermaet. Ereplaatsen bij de vleet, maar die grote vis….

En net zoals Van Avermaet schiet ie eindelijk dan toch eens raak. 14 etappes heeft hij er op moeten wachten, maar eindelijk hangt die vis dan aan de haak; en vettig dat die is!

Het parcours was geschreven op lijf van de mannen in vorm. 2 loodzware beklimmingen van buiten categorie sierden het parcours en wachtten als stille reuzen op de ratelende tandwielen van de zwoegende renners. In zulke races komen de sterke mannen automatisch bovendrijven. Er zijn geen hoekjes of uitvluchten om je achter te verstoppen. Het is man tegen man. Bikkelhard. Melkzuur tot onder de oksels en achter de oren.

Slechts enkelen durfden zulke etappe aan. Velen bleven in hun bed liggen en misten de start waardoor hun klassementsambities een flinke knauw kregen. De grote kanshebbers voor de start waren Finn en Olli, en ze maakten alle twee hun favorietenrol waar. Na de dopingcontrole die voor beiden negatief was stoven de twee er vandoor. Elia, Michiel en Luca, andermaal betrapt op bloeddoping, kozen al van bij de start voor hun eigen tempo en lieten de kop van de koers begaan.

Van voor bleek al snel dat Olli de sterkste was. Finn moést wel alles geven, want hij kon de gele trui afsnoepen van Matti mits een goed resultaat, en hiervan maakte Olli dankbaar gebruik. Op het vlakke reed Finn zich helemaal te pleuris, en bergop kraakte de kleine generaal dan ook. Olli ging aan de haal met alle bergpunten, stortte zich als een valk in de afdaling, en nam ook de laatste beklimming simpel voor zijn rekening. Het was in de boter dat hij trapte.

Tijd te over had hij dan ook aan de streep om al zijn fans te groeten. Al wuivend en lachend overschreed hij de lijn. Geen spatje vermoeidheid op zijn gelaat. Finn bolde als tweede over de meet, en neemt een flinke optie op geel na deze andermaal sterke prestatie. Valt de Tour hier dan in zijn uiteindelijke plooi?

Michiel behaalde voor het eerst in deze Tour een podiumplaats en was duidelijk door het dolle heen. Elia en Luca vervolledigden de top vijf en namen toch nog dat beetje publiciteit en prijzengeld mee naar de ploegbus en het hotel.

Enkel een flinke alliantie tussen Olli en Matti kan er nog voor zorgen dat Finn deze Tour niet wint. Qua entourage en ondersteuning kan niemand de kleine generaal bijbenen, en de kloof wordt hier enkel maar groter. Het zal puur op de benen en op mankracht aangewezen zijn om Finn nog terug te halen uit zijn luxepositie en hem een oplawaai te verkopen.

 

Wat we vooral onthouden van deze etappe is natuurlijk dat het eindelijk eens vol in de roos was voor Olli. Of zoals Rik de Saedeleer zou zeggen: ‘Daar is ‘em, dag moeder!!’

 

 

15 april 2017

Mikael Fernandez Fernandez. Hoe komt het in godsnaam dat onze meest behaarde leider een dubbele achternaam heeft?

Wel, allerbeste toppers, hier en nu geven wij een kant en klaar antwoord op deze zeer terechte vraag:

Je kan het misschien ook een beetje van zijn gezicht aflezen, maar Mikael zijn voorvaderen hebben zich ooit gesetteld in Spanje. We kennen Spanje natuurlijk allemaal van het mooie weer, de uitstekende vakantiebestemmingen en de bruinbakken inwoners. Ook Mikael heeft van nature een bruinere tint van zodra de eerste echte zonnestralen in de lente door het wolkendek breken. Ook zijn ravenzwarte haren trekken de warmte van de zon aan. Duuus, als je ooit nog eens koud hebt, zoek Mikael dan op en warm je vingers en tenen aan Miki’s majestueuze lichaam.

Spanje wordt geregeerd door een koning, net zoals België. De kroon wordt hier dus ook altijd doorgegeven binnen het koningshuis van vader op zoon. De dag van vandaag is dit niet meer het geval, maar vooral vroeger had de koning nog wel enige macht, en was zijn wil wet. Om de koning te onderscheiden van het gewone volk hadden ze in Spanje een heel simpele regel: Gewone burgers kregen en enkele achternaam terwijl de koning het voorrecht kreeg van een dubbele achternaam. Zo was de machtigste man van het land niet alleen op foto met zijn kroon en zegelring de baas, maar ook op papier. Jullie horen ons natuurlijk nu al komen. De waakzame topper heeft al in het snotje dat Mikael een dubbele achternaam heeft; Koningsbloed stroomt door zijn aaiers.

Maar waarom zit onze onze leider dan niet op zijn troon? Hij behoeft toch kroon en koningin?

Wel, wie Mikaels naam al eens goed bestudeerd heeft weet het antwoord waarschijnlijk wel al. Ook zij die het Latijn de baas zijn hebben een stapje voor in deze kwestie (Zo zie je maar Finn, de Romeinen winnen altijd). In het woord ‘Fernandez’ herken je ‘Fer’. ‘Fer’ is een Latijns woord dat vertaald in het Nederlands ‘ijzer’ betekent. Ook in het dagelijkse leven wordt het woord ‘fer’ vaak gebruikt om sterke voorwerpen of rituelen aan te geven. In het woord ferrari verwijst ‘fer’ bijvoorbeeld naar de sterkte van de auto. Je kan zomaar door de geluidsmuur rijden zonder enig krasje op je carrosserie. Ook in het woord offer komt de term ‘fer’ terug. Hier gebruikt als achtervoegsel verwijst het eerder naar de sterkte en geladenheid van het woord. Offers werden vroeger nogal hoog in het vaandel gedragen, en via het sterk dragende woord offer hoopte men de term en de daad zo lang mogelijk in stand te houden. Een voorbeeldje dichter bij huis is natuurlijk Fernand den band. Jullie kennen hem ondertussen allemaal wel, en weten dat de term ‘ijzer’ perfect past bij zijn voorkomen. Zever zijn wij dus al zeker niet aan het verkondigen.

Voor een koning verwijst ‘fer’ naar de ijzeren hand waarmee hij regeert. Mikaels voorouders waren geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Het feit dat in zijn achternaam zelfs 2 keer het voorvoegsel ‘fer’ terugkomt alludeert nog meer naar het onverzettelijke karakter tussen de oren.

En zoals dat gaat in de echte wereld komt een weinig tolerante koning wel eens in aanraking met zijn bevolking.

In Spanje ging het zelf zo ver dat het schip verdronk. Eén van Mikaels voorvaders hield te halsstarrig vast aan zijn principes en kon de meute niet meer in bedwang houden. ‘Revolutie!’ ‘Revolutie!’ weerklonk het in de straten van Madrid. Het geslacht Fernandez Fernandez werd zo verdreven van de van de troon en het land op een onbeschofte manier uitgejaagd. Pek en veren was hun deel. Met Spanje ging het sindsdien enkel nog bergaf.

Nu, zoveel jaren later, zijn de fernadezen terecht gekomen in België. Het gaat hen hier voor de wind en ze gedragen zich als elk ander burger. Enkel via hun achternaam kan je hun koningsbloed nog achterhalen. Ook hun karakter is na al die jaren sterk afgenomen. Dit is duidelijk te merken aan Mikael zelf, die een crème van een vent is. Stilletjes groeit dan ook het vertrouwen dat de fernandezen Spanje terug in hun macht kunnen krijgen. Een groot deel van de bevolking staat nog aan hun kant en de vroegere banden kunnen nog altijd van onder het stof worden gehaald. Met een mix van humor, avontuurlijk vermogen, een scherpe blik en een rechtvaardig karakter belooft Mikael een zeer goed koning te worden.

Heel het toppersteam werkt achter de schermen al aan de grote terugkeer en triomftocht van het geslacht Fernandez Fernandez in Spanje. Getuige hiervan is Lukas zijn studiekeuze. Helemaal in functie van Mikaels nakende heerschappij koos onze leider voor de studierichting ‘taal-en letterkunde’ met de optie ‘Spaans’. Toeti krijgt zo stilletjes aan de taal onder de knie en is klaar om weldra Mikaels rechterhand en eerste minister te worden.

Ook Bra-en Rogo maken zich klaar voor een tripje richting spanje. Hun valiezen zijn al gepakt en liggen te wachten op de zon. Ook zijn ze al langs de winkel gepasseerd om niet uit de boot te vallen bij de chique Spaanse edellieden.

Als Mikael uiteindelijk vertrekt is het waarschijnlijk ook mogelijk dat hij enkele toppertjes meeneemt. Probeer hem dus zeker te bekoren de rest van het jaar, en stamp hem zeker niet tegen de schenen, want vroeger werd voor zulke zaken de doodstraf gegeven!

 

U weze gewaarschuwd

 

Adios, Jow, Ciao

Topteam

 

Ps: Nu zondag (morgen) is het Pasen. Hopelijk passeert de paashaas bij jullie ook, anders belooft het een stom dagje te worden. Het is namelijk geen chiro. Wij zien jullie volgende week!

 

 

2 april 2017

 

HAAALLOOOOO!!

 

HOE GOED WAS DAT!!!

De commentaren achteraf waren geweldig. Van “ongezien goed” over “de briljantie zelve” tot “Hollywood niveau”! Genieten van seconde één tot en met onze laatste ‘hey’. Nagenieten zal zeker nog enkele jaren duren.

 

Nu waren wij als leiders wel enorm benieuwd hoe goed het publiek het eigenlijk vond. Onze eigen mening is namelijk een beetje gekleurd. Daarom hebben wij na de show een grootschalige enquête gehouden onder de aanwezige toeschouwers. Ons onderzoek verliep perfect anoniem en was zeer simpel. Er moest slechts één vraag beantwoord worden: ‘welk stukje vond je het best tijdens het groepsfeest 2017?’

 

De resultaten vind je via de volgende link.

 

Significantietoetsen zijn niet eens nodig zoals jullie kunnen zien. Ons stukje werd unaniem verkozen door het publiek als het beste stukje ooooooit!

 

Proficiat tot de tiende macht is zeker op zijn plaats!

Ja, wij waren als leiders enorm fier en hebben allen minstens één traantje gelaten, en dat was zeker niet alleen van het lachen!

 

 

Helaas is ons briljante filmpje te zwaar om op de site te zetten, dus als je dit geniaal kunststukje toch nog eens wil bekijken, vraag ons dan om het peroonlijk door te sturen!

Tot zondag knaapjes!

 

 

28 maart 2017

 

Haaaaaa, die toppertjes

 

Het aftellen is nu echt begonnen. Veel nachtjes slapen is het niet meer vooraleer de grootste show van dit jaar zal plaatsvinden. De basis ligt er al, maar om echt te schitteren en te blinken op het podium moeten er nog enkele details op punt gesteld worden.

 

Eerst en vooral moeten jullie je tekst kennen. Gooi je examenhersenen en je concentratie niet zomaar in de vuilbak, maar gebruik ze om je teksten te memoriseren. Dit is echt belangrijk! De woorden moeten eruit rollen!! (Milan: jij moet jou eerste lange stukje dus niet van buiten kennen, maar de rest wel). Komop, jullie kunnen het!

Ten tweede moeten ook de verkleedkleren meer dan in orde zijn. Graaf tussen de kleren van je mama, papa, broer, zus, oma, opa, of eender elke andere kennis op zoek naar gepaste kleding en accessoires. Jullie weten allemaal wel ongeveer wat jullie dienen te dragen. In één van onze vorige posts vinden de meesten onder jullie hun kledingrichtlijnen wel terug. Voor al diegenen die deze zondag pas hun rol hebben gekregen:

 

Joran: Zelfde als Elia, Marginale broek en vest (of blote bast). Sterke stem en zangtalent.

Matthias: Iets alternatief en grappig. Losse kleren waarin je vlot kan bewegen

Michiel: Vrouwenkleren. Snuffel eens in de kast van je moeder of zus misschien. Handtas, pruik,…

 

Heb je nog vragen omtrent je kleren, ben je je tekst voor de zoveelste keer kwijtgespeeld, vind je je acteertalent of je ritme voor muziek niet meer, stuur ons dan zeker een mailtje op toppers@chirovlierbeek.be, stuur ons een berichtje via facebook, bel ons op, luid de klokken, stuur ons een fax of een postduif of schreeuw moord en brand!

 

Indien jullie bovenstaande richtlijnen tot in detail opvolgen beginnen jullie leiders al aan het administratieve deel. De aanvragen om mee te spelen in films en series zullen na het groepsfeest sowieso massaal binnenstromen, en dan willen wij de monstercontracten die jullie zullen strikken zeker al klaar hebben liggen.

 

Doe dus zeker nog jullie best de komende week en we zien jullie dan zaterdag (13h, speelplaats zaal ‘de kring’, j.Pierrestraat 60) voor hét grote moment!

 

Auf wiedersehen

 

Farao Toeti, Keizer Brago, koning mikael, president Rogo

 

 

25 maart 2017

“Hey rogge!”, “Roggebrood!” “Roge, hier zo!!”

 

Neen jongens, het is Rogo, met een o van oranje, oliebol of optater op je oor. Dat zijn bijnaam fout gebruikt wordt doet hem pijn. En deze pijn zit diep gegrond. De meesten denken dat Rogo komt van Robbe Gommers, een samentrekking van voor- en achternaam, maar niets is minder waar. Een fantastisch verhaal gaat schuil achter deze 4 grootse letters:

 

Wat doe je zoal in de vakantie? Je slaapt, speelt een spelletje op de playstation of met je oma (?), eet lekkere dingen, rust uit, gaat wat sporten, hangt elke dag rond in de buurt van de cinema, slaapt nog meer, doet leuke uitstapjes, koopt wat snoep, ligt in een hangmat onder een palmboom en drinkt een exotisch drankje uit een uitgediepte kokosnoot (vraag zeker aan Mikaël als je wil weten hoe dat moet!).

Dit alles is helemaal waar, maar volgens ons kan je pas echt weten dat het vakantie is als je een boek neemt, je rustig neerzet en je gewoon al lezend ontspant. Regels schieten onder je ogen door en in je hoofd speelt het hele verhaal met alles erop en eraan zich af. Personages bouw je op van op de grond, de setting is mooier en levendiger dan ooit en de taferelen en acties spelen zich af alsof je er zelf in zit. Spektakel tussen de oren!!

 

Toen Rogo zo oud was als jullie nu ongeveer nam hij de boeken van ‘Game of thrones’ bij de hand. 7 boeken van om en bij de 600 bladzijden. Een pittige opdracht zo bleek, waar jullie fantastische leider wonderwel in een recordtempo in slaagde. De fictieve wereld van ridders, kastelen, koningen en draken sprak Rogo enorm aan. De corrupte en duistere kantjes van het middeleeuws-getinte boek hielden Rogo gekluisterd in zijn sofa.

Enorm veel personages passeren de revue in het boek. Eigenlijk te veel om allemaal te onthouden. Ondanks zijn immense hersenmassa Slaagde ook Rogo er niet in al deze personages te memoriseren. Enkelingen bleven hem wel bij.

Rondtrekkende khalasar in de zee van Dothrak

Zo is er een volk, de Dothraki genaamd, dat het paard als dier zeer belangrijk vindt. Elk lid van de Dothrakistam is in staat een paard te berijden. Vanaf de geboorte tot en met de dood is hun viervoeter hun beste vriend. Ben je niet meer in staat je paard te verzorgen of te zadelen, dan wordt je aan je lot over gelaten. Zulke zwakke mensen zijn niet toegelaten. Een man te voet wordt uitgelachen tot op het bot en heeft nog minder waarde dan een slaaf. Ja, een stevig volkje die Dothraki.

Een andere karakteristiek is dat het een zeer bloeddorstig volk is. Ze trekken te paard door een graszee, de zee van Dothrak in de volksmond, op zoek naar een relletje of een stadje om te overvallen. Met hun snelle paarden en hun vlijmscherpe Ahraks (soort zwaard) zijn ze een nachtmerrie voor menig tegenstander.

Khal Drogo

Aan het hoofd van de kudde Dothraki staat de Kahl. Deze leidt de troepen in de strijd, en wordt gekenmerkt door lang haar waarin belletjes geknoopt zitten. Elk belletje stelt een verslagen tegenstander voor. Jullie kunnen jullie wel al voorstellen wat voor een lopende muziekwinkel zo’n khal wel niet was.

De grootste der Khals -een ware legende- is Khal Drogo. Zo sterk als een beer, zo sluw als een vos, de machtige uitstraling van een leeuw en de reflexen van een kat. Niemand durfde een tweestrijd aangaan met deze heerser, en zij die hun kans wel waagden konden het niet meer navertellen. Khal Drogo werd uiteindelijk op een zeer laffe manier vermoord. Gif en magische krachten deden hem uiteindelijk de das om. Hij viel van zijn paard en het verhaal was over.

Khal Drogo was dé inspiratiebron voor de jonge Rogo. Dat ze in lichaamsbouw, kracht en redeneervermogen heel veel gelijkenissen vertoonden versterkte enkel nog de band. En zoals jullie ondertussen wel al weten gaat de band nooit stuk, ook al heb je een ongeluk. Drogo’s dood maakte het geloof enkel nog sterker.

Uit ‘Khal Drogo’ ontstond na verloop van tijd de bijnaam ‘Rogo’. Het indrukwekkende voorvoegsel ‘Khal’ ging verloren in de loop der jaren maar van toepassing is deze nog zeker.

Dat Rogo ook een samentrekking is van zijn voor en achternaam is dus louter toeval. Vergissingen inzake deze kwestie zijn vanaf nu dan ook uitgesloten.

 

Nu jullie dit weten kunnen jullie waarschijnlijk ook al raden waar de toekomst van onze zeer geliefde leider ligt. Vanaf heden is het dan ook niet verboden om voeten te kussen aan het begin van elke zondag. De dag dat khal Rogo de wereld veroverd met zijn khalasar komt dichter en dichter, en dan kunnen jullie maar beter in een goed blaadje staan…

 

Ps: Lees de boeken van ‘Game of thrones’!! Een aanrader voor elk levend wezen

 

23 maart 2017

 

Nog anderhalve week en dan is het zover: Groepsfeest!!

In de ogen van de leiders zullen wij een stuk opvoeren waar ze jaren later nog over zullen klappen en straffe verhalen over zullen ophalen. Regisseurs van over heel de wereld zullen in de zaal zitten om jullie lokaal talent te bewonderen en de hemel in te prijzen. De ideale mix van hilariteit en absurditeit gecombineerd met een diepere boodschap over onze maatschappij geeft ons stukje een boost richting ongekende hoogten.

 

Dat dit spektakel absoluut niet te missen valt wisten jullie wel al. Zorg dus zeker dat jullie allen aanwezig zijn deze zondag van 3 tot half 6 voor onze superdeluxe -repeteer- examenchiro.

Probeer deze zondag ook al zeker je verkleedkleren mee te nemen om de jury nog meer van hun  stoel te blazen:

 

Milan: Chique kleren. Hemd, das, liefst bril en lange broek. Enthousiasme, empathisch vermogen en een tong zonder knopen

 

Finn:  Preferentieel een bril, alternatieve kleren (T-shirt met alle kleuren van de regenboog bv). Vergeet ook je serieuze blik en je rijmvermogen niet!

 

Vicky: Hippie-kleren. Hangertjes rond de nek, ringen, oorbellen, zo veel mogelijk vieze hoedjes, gescheurde broek, lang haar en je vuilste accent

 

Sakke: Schilderhoedje en de kleren van Picasso. Volledig witte kleren ofo…

 

Elia: Joggingbroek (zo lelijk mogelijk), loopschoenen (zo kapot mogelijk), slobberig vestje of blote bast. Vergeet ook zeker je sterkste en verst dragende stem niet

 

Olli: Versleten kleren. Broek met gaten evenals een duidelijk gescheurde T-shirt. Zorg jij vooral dat je je concentratie meeneemt.

 

Lauden: Niets speciaal voor onze hoofdrolspeler, de centrale figuur van de avond (hihi, wij weten al waarom…). Zorg vooral dat je je hoogste en zieligste stem meeneemt.

 

Matthias: Chique kleren. Kostuum, das, ZONNEBRIL, gieter, oortje, Walkie talkie, eventueel andere toffe accessoires die passen bij je rol…

 

Iedereen mag natuurlijk ook zelf nog origineel uit de kast komen qua kledij. Bovenstaande zaken zijn enkel richtlijnen!

 

Zij die nog geen rol hebben in  ons stukje en toch nog enorm graag zouden willen meedoen raden wij aan deze zondag ook zeker van de partij te zijn zodat we nog een passende toprol kunnen voorzien.

 

Jow, dag en tot zondag

 

De meest briljante leidingsploeg ooit!

 

 

15 maart 2017

Aandacht, aandacht;

Niet voor de ophaling van oude metalen en oude autowrakken, maar voor de volgende belangrijke mededeling:

 

Dat ons stukske op groepsfeest een schot in de roos zal zijn is een zekerheid. Het grootste deel van ons spektakelstuk staat al op poten, en de acteurs kunnen zich beginnen opmaken voor een een rist generale repetities. Zoals jullie kunnen lezen zal er de komende 2 zondagen veel geoefend worden voor ons briljant stukje toneel op zaterdag 1 april in zaal ‘de kring’. Aan alle acteurs vragen wij dan ook zeker alle bakens te verzetten om toch aanwezig te kunnen zijn de volgende zondagen. Zij die nog geen rol hebben en nog ongelooflijk graag willen meedoen (we mogen het hopen ) kunnen deze zondag ook best present tekenen.

We geven gewoon chiro van kwart na 2 tot half zeven; een gewone chirozondag met andere woorden. Dit is niet ideaal voor toppers met examens, maar indien jullie het 8-8-8 schema toepassen op zaterdag zijn jullie helemaal klaar voor de nakende  ‘grote toetsen’. Er is trouwens niets zo goed om je hoofd even te komen leegmaken op de chiro alvorens toppunten te scoren.

 

We verwachten jullie dus in grote getale deze zondag

Doedels

Jullie topleiding

 

ps: het 8-8-8 schema komt erop neer dat de ideale studiedag bestaat uit 8 uur slapen, 8 uur studeren en 8 uur ontspannen. Een zekerheid voor goede punten!!

 

 

11 maart 2017

 

Snellere en zwaarder gebouwde wielrenners houden niet van korte etappes. De tijdslimiet ligt in zulke etappes behoorlijk laag en het is altijd afzien in de achtergrond om op tijd binnen te komen. Ook zieke renners of renner uit vorm knijpen hun billen (en hopelijk niet hun remmen) dicht bij het zien van zulke parkoersen. Bij korte etappes kan je er ook van op aan dat er geknald gaat worden. Hoe sneller je rijdt, hoe sneller je binnen bent en hoe sneller je kan genieten van een welverdiende massage.

Verbazen deed het dan ook niet toen er andermaal stevig doorgereden werd onderweg. Er werd weinig met het hoofd gekoerst. Het waren vooral de benen die spraken; een toffe vaststelling zo ver in deze Tour de France.

Olli dacht te profiteren van de tweestrijd tussen Matti en Finn en koos al snel resoluut voor de aanval. Het was een klusje dat hij alleen diende te klaren, want niemand zoog zich vast in zijn wiel.

Even werd er achterin geaarzeld en Olli was vertrokken op zijn zielige kruistocht. In theorie op weg naar Lac de Payolle, maar in het hoofd op bedevaart richting Jeruzalem.

Helemaal stil viel het wel niet achter de eenzame vluchter en de kloof werd ruim binnen de overbrugbare marge gehouden. Het peloton hield zijn prooi binnen schotsafstand. uitgeputte rennerOp de zwaarste klim van de dag kon Finn de benen niet meer bedwingen en zag hij zijn moment gekomen. Hij sprong weg op de steilste percentages met een fikse versnelling. Matti klampte aan in eerste instantie, maar moest zich bij een tweede prik van runner-up Finn al snel gewonnen geven. De plof van de gele man in zijn zadel hoorden ze net als de donder tot in Keulen. Het beperken van de schade was begonnen voor de lijdende leider.

Michiel was andermaal het grootste slachtoffer van dienst. De rode lantaarn werd genadeloos achtergelaten en rijgt momenteel de laatste plaatsen aaneen. Is het van niet beter kunnen of spaart de geleerde zijn krachten om iedereen de volgende keer lik op stuk te geven??

Finn kwam al snel bij Olli en liet hem ook meteen ter plaatse. Olli zocht zeer wijs meteen zijn eigen tempo en peddelde naar de top. Finn fladderde zoals weleer en bedwong de col d’Aspin.

Wat het lichtgewicht duidelijk wel had onderschat was de afdaling. De optimale techniek was ver zoek en Finns dalercapaciteiten gaven hem allerminst het allure van een heerser. Olli daarentegen had het dalen wel duidelijk onder de knie en knabbelde op een systematische manier, meter bij meter, aan zijn achterstand. Dat het dalen was tot op de streep was ook in het voordeel van de nummer 5 in het klassement.

 

Zo hield ook deze etappe ons in spanning tot op de streep. Hield Finn zijn krachtinspanning vol, of kon de losgeslagen Olli, die zijn 2de adem en zijn derde long had gevonden, alsnog de brug slaan?

 

Held cadel evansHelaas waren de goden de man uit de Meugenslaan niet goed gezind. Tot op het achterwiel kwam hij terug, maar toch was het andermaal Finn die met de armen mocht zwaaien en met de bloemen ging lopen. Na Raymond Poulidor, Joop Zoetemelk en Cadel Evans is Olli de nieuwe eigenaar van de bijnaam ‘de eeuwige tweede’. Al 5 keer verscheen hij op het meest ondankbare schavotje. Hopelijk keert het tij ooit voor deze aardige knaap.

 

Na deze etappe is de Tour spannender dan ooit. Finn komt op exact dezelfde hoogte als Matti, maar verliest het spel met de honderdsten om het geel over te nemen. Het groen en de bollen zijn wel in het bezit van de kleine generaal die na enkele magere weken weer overloopt van het vertrouwen. Matti krijgt een tweede week op rij een fikse dreun en ook Lauden maakt een pijnlijke sprong achteruit. Als onze roodharige vriend nog wil meespelen voor het podium kan hij zich geen foutjes meer veroorloven…

 

ps: Check alle standen hier

 

7 maart 2017

 

Kleine, lieve en schattige toppertjes,

 

De belangrijkste maaltijd van de dag is het ontbijt. Joyvalle-Actie-Op-Kamp1De basis voor een topdag leg je in de ochtend. Naar school vertrekken met een lege maag kan je misschien één keer overkomen, maar gelukkig stoot een ezel zich geen tweemaal aan dezelfde steen.

Op chirokamp is het ontbijt zo mogelijk nog belangrijker. Een hele dag rennen en crossen is onmogelijk zonder voldoende energie. Vooraleer je een huis kan bouwen heb je ook eerst de fundamenten nodig.speculoospasta

Daarom doen wij ook dit jaar mee met onze chiro aan zowel de joyvalle als de lotusactie voor melk en speculoospasta op kamp.

Duuuuuuus: Spaar vanaf nu de benen van je lijf en bezorg ons de flapjes van jullie joyvalle melkbussen (die van ‘appelsientje’ tellen ook) en de codes op jullie speculoospastapotten of andere lotusproducten. Per 5 flapjes of codes (of een combinatie van beiden) krijgen jullie maar liefst 3 bonuspunten voor het rode draadspel.

 

Doe jullie best koorknapen

 

Van jullie even schattige leiders

MFF, BG, LK en RG

 

 

2 maart 2017

 

Een biljarttafel was er niets tegen. De ribbeltjes op het groene tapijt vertoonden meer hoogtemeters dan het parcours van etappe 12. De weg lag op elk ogenblik in de etappe waterpas en de grootste tandwielen werden dan ook aan de pedaalas verbonden. Knallen van begin tot het einde, dat ging het worden.

Wie ‘wind in de rug’ en ‘vlakke etappe’ in één zin zegt, verwijst automatisch naar een alom gekend wielerfenomeen, zeker in onze streken: De Waaier.

De kunst bestaat er hierin dat de voorste renner van het peloton plots een sprint begint te trekken. Iets verder in het peloton zal er door deze actie een breukje ontstaan omdat er op die plaats net een onoplettend renner rondrijdt. Deze breuk wordt een gat, en de waaier wordt geslagen.

<> on February 8, 2015 in Doha, Qatar.
Wereldkampioenschap Qatar 2016

Vanaf het moment dat de kloof is geslagen en het peloton in twee of meerdere delen uiteen ligt, kan het malen beginnen. Vegen op de pedalen tot op de meet, en hopen dat je kopman nog net dat restje energie heeft overgehouden in de benen om de klus te klaren. Dit is echte koers, waar niemand een moment rust heeft en de slechten er genadeloos uit worden geknikkerd. Enkele de besten zitten vooraan.

Dat net zo’n etappe na de rustdag viel was een extra leuk element. Het gebeurt wel eens vaker dat sommige renners onverwacht moeten lossen nadat ze een dagje rust hebben gehad. De rustdag verbreekt namelijk het ritme en dit kan wel degelijk desastreuze gevolgen hebben.

De grootste verassing viel hier al bij de start te noteren. Matti, ruimschoots aan de leiding in het klassement, speelde zijn fiets kwijt en verscheen niet aan de start van de etappe. Dé kans voor Finn om een deel van zijn achterstand op te peuzelen. Lang duurde het dan ook niet vooraleer de koers openbrak. Finn probeerde wel initiatief te nemen, maar er was er eentje veel te sterk: Elia.

De acrobaat gaf serieus van jetje, en sloeg meteen een serieuze kloof; onoverbrugbaar bleek enkele uren later.

Hoe trek ik een waaier op mijn eentje? En is dit überhaupt mogelijk?

Tot op heden waren deze vragen onbeantwoord. Sinds vorige etappe weet Elia echter hoe het moet. De ploegen staan blijkbaar al in het rijtje om deze waaierspecialist in te lijven voor volgend seizoen.

Ook alle punten raapte Elia onderweg op. Geen enkel barstje in het pantser werd gespot. Op de meet had Elia dan ook ruimschoots de tijd om te zwaaien naar zijn supporters en kushandjes te geven aan eenieder die hier nood aan had. De meisjes langs de kant van de weg wisten met hun geschreeuw geen blijf.

Op ruime afstand druppelde groepje na groepje binnen. Finn sprintte naar het zilver voor een dolgelukkige Sakke. Lauden bolde met een volledig leeggereden blik als 4de over de meet en Vicky viel eindelijk nog eens in de prijzenpot met zijn vijfde plaats na de vinnige Jonathan afgetroefd te hebben in een pure machtssprint. Luca haalde de eindstreep als zevende, en Michiel draaide als allerlaatste de laatste rechte lijn op. Profijt uit deze etappe haalde deze laatste zeker niet, en de rode lantaarn is dan ook zijn deel. Het is onduidelijk of hij deze blaam nog van zich af zal kunnen fietsen de komende etappes.

Waaiers zorgen altijd voor spektakel, en ook nu was dit geen uitzondering. Finn slaagde erin zijn achterstand terug te brengen tot op 7 seconden en neemt ook de groene trui terug over van zijn grootste concurrent Matti. etappe 14 tdf 2016De strijd tussen deze twee kemphanen belooft nog zeer spannend te worden, zeker nu de tweede helft van de ronde is aangesneden en de vermoeidheid stilletjes aan zijn tol begint te eisen. Natuurlijk zijn er ook nog een heel pak derde honden in het spel. Als de twee protagonisten te veel naar elkaar beginnen te gluren kunnen Lauden, Olli, joran, Elia of Sakke wel eens een geniale ingeving krijgen die leidt naar het magische geel.

De volgende etappe richting Villars-les Dombes zal ongetwijfeld andermaal voor spektakel zorgen. Dat de kinesisten en de mecaniciens deze week maar alles uit de kast halen. Hun poulains willen namelijk naar ongekende hoogtes stijgen.

Het hoogste schavotje. Dat is het doel

 

 

21 februari 2017

 

Enkel te lezen voor het slapengaan:

 

Er bestaan zo van die wijsneuzen en nieuwsgierige kleine jongetjes die van alles het fijne willen weten. Een onopgelost raadsel of probleem houdt hen weg van een verdiende nachtrust, en schapen worden geteld tot in het oneindige. Om deze piekeraars 1 zorg minder te geven is hier het echte- jawel, 100% pure waarheid- verhaal over de leidingspul van Rogo.

 

Jullie weten het of jullie weten het niet, maar een gloednieuwe pul voelt altijd zijdezacht aan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mensen hun nieuwe kleren de eerste weken enorm vaak aandoen. Zo was ook Rogo geen uitzondering. Zijn leidingspul hing meer rond zijn schouders dan aan de kapstok in zijn kleerkast, fier als hij was op zijn nieuwe outfit. Heel het jaar door werd zijn pul zeer intensief gebruikt. Die kleine bengels van een sloebers, zijn afdelingsgroep vorig jaar, testten Rogo’s pronkstuk herhaaldelijk op zijn stevigheid. Geen barstje te bespeuren in het katoenen pantser.ei

En toen brak de maand mei aan. Zo zeker als de vogels dan een ei leggen gaat de chiro die maand op eireis. Terwijl het gros van onze jeugdbeweging die dag gingen survivalen in de kluis trokken de jongste groepen richting de zoo van Antwerpen. Zo werd Rogo gedoemd een dagje door te brengen als dierenspotter. De sloebers zelf waren amper te houden. Enkel de wakende ogen van de leiders weerhielden hen ervan alle kanten op te stuiven.

Elk dier moest onder de loep genomen worden, en dus zetten de sloebers er de vaart in. Het enthousiasme was zeer groot. Iets te groot zelfs…

Aangekomen bij de leeuw, de koning van de savanne, waren de sloebers in totale extase. Allen tegelijk wouden ze het beste spotplekje hebben. leeuwEn zoals dat gaat bij kleine jongetjes ontstond er al snel een knallende ruzie. Voordat de leiders in konden grijpen viel er een sloeber door de spijlen van de tralies. Totaal versuft en in grote paniek stond de sloeber in kwestie plots oog in oog met een gigantische leeuw. En deze laatste had duidelijk goesting in een sappig stukje vlees. Omstaanders van alle maten en gewichten schrokken zich een bult. Hier en daar steeg er een kreet of een snik op. Enkelingen keerden zich weg, al was het lot van de sloeber reeds beslecht.

Zo niet Rogo. Een snelle blik op het publiek leerde hem dat niemand actie zou ondernemen, en na een veelzeggend oogcontact met zijn medeleiders beklom hij de afsluiting en stortte hij zich zonder aarzelen de diepte van de leeuwenkooi in. Nog meer verbazende kreten stegen op. Is die man gek geworden?

En daar stonden ze dan. Mens en dier 180 graden ten opzichte van elkaar. De bloeddorstige viervoeter oog in oog met een man uit Kessel-Lo. Enkel gescheiden van elkaar door enkele rasse schreden aarde en 2 blote handen. Het mentale spel was begonnen. Wanneer zou de leeuw toeslaan?

Zo draaiden de twee rond elkaar. Ze draaiden rond en rond en rond; als een leeuw in een kooi.

En toen plots de aanval van de leeuw. leeuw2Rogo, die zulke poging natuurlijk had verwacht, slingerde zich in een fabelachtige reflex opzij en ontweek de kattensprong. Wat volgde was een gevecht op leven en dood waar beide kemphanen enkele stevige wondes aan over hielden. De leeuw probeerde werkelijk alles, maar vond niet eens het minste vlees met zijn tanden of klauwen. Meer nog, hij raakte zelf stevig gewond aan zijn poot bij een mislukte aanval. Het bloed gutste uit de verse wonde. Rogo was gewoon té sterk, en met zijn staart tussen zijn benen nam de leeuw uiteindelijk afscheid van het slagveld. Rogo werd samen met de sloeber geëvacueerd uit de kooi en beiden overleefden deze traumatische gebeurtenis. Rogo kwam er van af met enkele schaafwonden, wat bulten en blauwe plekken. Dat was zeker niet het ergste. Wat veel erger was: Rogo’s pul was serieus besmeurd geraakt door het leeuwenbloed!

Thuis aangekomen probeerde Rogo alles, maar dan ook alles om het bloed weg te wassen. Dash, Vanish, Bang, Ariel,… niets hielp. En sindsdien loopt Rogo rond met een bevlekte pul, refererend naar een echte heldendaad.

De kritische waarnemers onder jullie zullen misschien wel al opgemerkt hebben dat de vlekken op Rogo’s pul blauw zijn, en geen rood-bruinachtige uitschijn hebben zoals je zou verwachten bij opgedroogd bloed. Toch is dit helemaal in overeenstemming met deze sage als je bedenkt dat de leeuw de koning van de jungle is en dat koningenbloed een blauwe kleur heeft.

Zo zien jullie maar: Blaasjes wijsmaken doen wij zeker niet.

Wij hopen dat jullie met dit geweldige verhaal een goed nachtrust tegemoet gaan, en dat jullie morgen wakker worden met een open geest om nieuwe dingen te ontdekken!

 

Slaapwel

 

 

19 februari 2017

Voor zij die de ‘schreeuwende geiten’ niet kennen. Een mogelijkheid voor het groepsfeest denken jullie?

 

18 februari 2017

De eetlijst voor het tweede semester. Zet het in jullie agenda, plak het boven jullie bed, schrijf het nu al op elke vierkante centimeter huid en bezorg jullie toppervriendjes en jullie fantastische leiding een heus feestmaal:

26/feb Finn
5/mrt Lauden
12/mrt Milan
19/mrt Olivier
26/mrt Viktor
9/apr Matthias Robberechts
16/apr Luca
23/apr Joran
30/apr Sander
14/mei Matthias Roosen
21/mei Michiel
28/mei Elia

 

 

15 Februari 2017

 

Tot etappe 11 hebben de grote motoren er op moeten wachten, maar eindelijk kregen ze spek naar hun bek. Het biljartvlakke parcours van 37,5 km richting ‘La caverne du pont-d’arc’ deed hen smullen. De mond overspoeld met speeksel.

Het werk tegen de klok is een discipline apart. Enkele uren voor de start sluiten de echte specialisten zich op in hun cocon. Pas na de finish komen zij hier weer uit tevoorschijn. Alles moet exact verlopen zoals zij het willen. Een goede verkenning, een stevige opwarming, de juiste supplementen en voedingsstoffen op de juiste momenten voor de start en de allerlaatste up-to-date informatie over de stand van de wind en de meest gevaarlijke en gladde bochten in het parcours.

Op en top concentratie is vereist op het startpodium.

Cinq, Quatre, Trois, deux, un, Go.

En weg is de tijdrijder. Vertrokken voor een uur kwellingen en pijn. Op weg naar roem en een heldendicht of de totale ondergang. Een renner alleen tegen wind en verzuring, in gevecht met zichzelf; enkele geholpen door een brullende ploegleider in zijn oor. Fysiek loodzwaar en mentaal amper te verdragen.NK-tijdrijden-6

Blik op oneindig, witte lijnen tellen die onder je wiel doorzoeven en knallen tot de volgende bocht. Nog niet eens over halfweg koers en de benen zitten al vol. De PH zakt onder de zes en de pijn is niet meer te harden. Snot en slijm beginnen zich te vermengen op het aangezicht. Tot het gaatje gaan en dan toch nog net iets verder om de hand uit te steken naar de opperste bekroning. Vechten tegen het tikken van de klok, dat is tijdrijden.

Wielrennen in zijn eenvoudigste vorm.

 

Na 10 etappes begint de scherpte en frisheid helaas al wat af te nemen. Sommigen hun beste vorm bot af, anderen proberen deze nog zo goed en zo kwaad als mogelijk te rekken.

De vraag was wie zich nog eens kon opladen voor een uur eenzaamheid. Wie kon naast het fysieke ook alles mentaal op een rijtje krijgen en zijn concurrenten al voor de start een klap in het gezicht verkopen door vastberadenheid uit te stralen? Wie had het psychologische spel het best onder controle?

downloadMatti zat in een gouden positie. Mentaal ijzersterk na de etappe over de Mont Ventouw, en fysiek duidelijk nog dik in orde. Zijn dichtste concurrenten zaten er duidelijker minder diep in , en dat was meteen te merken bij de start. Bollentrui Finn werd na nog geen 10 kilometer voorbijgeraasd door de gele man. Achteraf kon de schade nog beperkt worden, maar deze mentale mokerslag zal nog wel even blijven nazinderen bij de ex-gele trui. En Matti was nog lang niet verzadigd. De ene na de andere renner werd door hem opgeraapt. Geen van hen kon het wiel houden van de TGV. Matti vloog door de pijn, en niemand kwam ook maar in de buurt van zijn eindtijd. Het duel om de tweede plaats was des te spannender. 3 renners finishten binnen dezelfde seconde. Het spel met de honderdsten werd gewonnen door Olli. Finn kreeg de derde plaats toegewezen voor Lauden en de verassende Jonathan.

Matti verstevigt natuurlijk zijn leiderspositie en telt nu al 16 seconden voorsprong op zijn eerste achtervolger. In 2 etappes heeft Matti de ongenaakbare Finn gedegradeerd tot een knecht. Een opaatje dat op zijn oude dag telkens opnieuw zijn glorietijden in herinnering brengt die al lang vervlogen zijn.

Matti’s alleenheerschappij wordt echter niet gesmaakt in het peloton, en afspraakjes achter de rug worden er zeker gemaakt. De gele man zit zeker niet met een gerust gevoel, en kleine vetes komen al bovendrijven.

Wat volgende etappe zal brengen valt dus zeker niet te voorspellen. Wat wel vast staat, is dat de snelle mannen hun kans eindelijk nog eens zullen krijgen. Een vlakke etappe richting Montpellier doet de rassprinter dromen van een gouden plak.

Ook de strijd om de gele trui zal ongetwijfeld terug fel geopend worden. Hoe sterk zijn de samenzweringen. Wie kwijt zich niet van zijn taken, en wie plant zijn mes tussen de ribben van zijn bondgenoot?

De toekomst zal het uitwijzen.

 

A dimanche

Ps: Hoe het NIET moet:

Ps2: De standen:

https://docs.google.com/spreadsheets/d/1yUF1C2W3SVwlodP-0DAvYicj7RgNSDv6VpihTs1VsoY/edit#gid=1255854573

 

11 februari 2017

De reus van de Provence, de kale berg. Daar is ie dan, eindelijk! De biljartvlakke aanloop deed de onwetende renners anders vermoeden, maar de Franse supporter had zijn zetel al ontruimd, en de hollanders stonden met hun camper al op de berg nabij de steilste percentages. Jazeker, Frankrijk was klaar voor de strijd op de flanken van de mythische Mont Ventoux.

Een berg met een geschiedenis, dat is het minste wat je kan zeggen. Op de ventouw worden er geen krachten gespaard, en als dat dan toch gebeurt hebben de renners er jaren later nog spijt van, de schitterende tweestrijd in 2000 tussen dopingzondaar Lance Armstrong en ‘Il pirate’ Marco Pantani, winnaar van de Tour de France in 000_app2000071334308_6001998, in het achterhoofd. Pantani won in een sprint bergop, maar Armstrong verklaarde in het gebruikelijke interview na de race de zege cadeau te hebben gedaan aan de kale piraat. De twee kemphanen zouden nooit meer door dezelfde deur kunnen tot de dood van Pantani in 2004 (??), wegens een overdosis cocaïne; veelzeggend voor het wielrennen in die tijd.

In 2009 was de grote glorie voor de Duitser Tony Martin. Der Pantzerwagen leek te kraken, maar remonteerde zijn medevluchter Juan Manuel Garaté nog in de laatste kilometers. De race wordt gewonnen op de meet, net zoals een voetbalmatch altijd 90 minuten duurt. Dixit Alex Ferguson.

In 2013, de 100e editie van de Tour de France, was Chris Froome de sterkste. De basis voor zijn eerste Touroverwinning werd gelegd op de kale berg.

Van de passage in 2016 onthouden we vooral de winst van onze landgenoot Thomas De Gendt. Als deze Stoïcijnse hardrijder zijn dagje heeft haalt niemand hem nog terug, zelfs Serge Pauwels niet, de ongelukkige tweede van die dag. Michel en José daarentegen wel door het dolle heen.

Natuurlijk gaat de geschiedenis veel verder terug. Ook onze Belgen vielen meermaal in de prijzen. media_xll_9176135De erelijst is beperkt, en de drang om hier je plaatsje op te krijgen drijft de renners ver, heel ver, soms zelfs iets té ver. De Britse wielrenner Tom Simpson had zijn zinnen bijvoorbeeld gezet op de Tour de France van 1967. Helaas sloeg het noodlot toe. De benen waren goed, maar de gezondheid spartelde tegen. Halfweg de ronde werd de Brit ziek. In combinatie met zijn amfetaminegebruik, de vermoeidheid en de loden hitte begon hij te zwalpen vanaf Chalet Reynard.  Nooit zou hij de top  halen. Op 1,5 kilometer van de streep ging het licht uit en belandde Simpson op het asfalt. Hij overleed in de helikopter op weg naar het ziekenhuis. De fiets geeft en neemt.

Al deze verhalen, goede én slechte, maken van de Mont Ventoux een ware mythe.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de zenuwen strak gespannen stonden voor de start van etappe 10. Finn zat in een gouden positie, maar voelde de hete adem van Matti toch in de nek. Als een echte kampioen weet Finn als geen ander dat de favorietenrol best wel zwaar kan wegen.

Van bij de start bleek Finn hier echter absoluut geen last van te hebben. Een afspraakje bij zijn therapeut een uurtje voor het startschot bleek het ideale middel om de kleine generaal vleugels te geven. En ja, de gele man vloog hoog.

Het venijn zat ‘em in de staart, en Finn wist dat zeker wel. Toch weerhield dit hem er niet van snel zijn slag te slaan. Met de grote motor vertrok hij op avontuur, enkel vergezeld door zijn drang naar de overwinning. Ongenaakbaar leek hij. Geen sprankeltje hoop bleef over voor de rivaliserende ploegleiders. Alles leek op meer dan 100 kilometer al in kannen en kruiken. Boeken Toe. Spel gespeeld. Kogel door de kerk.

1 man besliste hier echter anders over. Elia nam over in het klungelende peloton en beukte tegen de wind in. Velen stierven in zijn wiel. mont-ventouxDoor dit knap staaltje sleurwerk begon gele trui Finn slechts met een kleine voorsprong aan de slotklim. 20 loodzware kilometers startende vanuit het franse stadje Bedoin richting het weerstation op de top. 11% gemiddeld, uitschieters tot wel 20%. Nog geen kilometer van de 20 waren er afgelegd  of Finn zag hem al in het publiek. Een schaduw in de menigte, zich oneindig snel verplaatsend en altijd en overal aanwezig. Zijn favoriete attribuut in zijn kolenschop van een hand: De hamer.

Ongezien snel sloeg hij toe. Het pak slaag kwam zeker en vast aan. Een snelheid van 20 kilometer per uur werd 15, werd 10 en werd ten slotte 5. Zwalpen over de weg was de enige manier voor Finn om zijn tweewieler rijdende te houden. Voetgangers lachtten hem uit. De man met de hamer had zijn slag geslagen. Het parkeerticketje geboekt en in gebruik genomen. De gele man als het ware tussen de campers geparkeerd.

Indien Finn de volgende etappe met een verkoudheid aan de start zou verschijnen zou niemand vreemd opkijken gegeven de snelheid waarmee Elia de leider bij de lurven greep.

Mentaal gebroken kroop Finn verder naar boven. Totaal ontredderd verdween na de race snel in de teambus. Interviews werden er niet gegeven.

Van voor ging de strijd voort. Elia, Vicky, Olli, Sakke en de onvermijdelijke Matti waren de sterke mannen. Tempo werd gereden, maar iedereen keek afwachtend naar hij die het eerst zou vuren. Sakke schoot uiteindelijk als eerste zijn cartouche af. 140608_Mont-Ventoux-03Als eerste hond werd hij echter altijd binnen schotsafstand gehouden. Nog voor de Chalet Reynard voelde de spraakwaterval zijn benen leeglopen. De kans op de overwinning werd op zijn buik getatoueerd.

Vicky kon aanklampen, maar meer zat er helaas niet in. Gelukkig gaan de prestaties voor deze boomlange renner nog altijd in stijgende lijn. Ooit zal hij het hoogste schavotje betreden.

Ook Elia kon het ophopende melkzuur na een tijd niet meer weerstaan. Alles draaide vierkant en hij moets de rol vooraan lossen op een vijftal kilometer van de meet na een beresterke race.

Matti of Olli. Eén van de twee moest het worden. Geen van beiden gaf een strobreed toe, en zo goed als schouder aan schouder passeerden ze het monument van Tom Simpson. Olli probeerde het éénmaal, maar hij werd gecounterd door Matti. En daar was de laatste bocht dan. Akelig steil aan de binnenkant, beter lopend aan de buitenkant. En net hier werd het verschil gemaakt. Olli wou zo snel mogelijk de streep bereiken en nam de bocht zeer kort. Hij verlikte zich echter in de percentages en zag zich genoodzaakt terug te schakelen naar een lagere plaat. Matti nam met al zijn ervaring de buitenbocht en slaagde er in zijn snelheid min of meer te behouden en een gat van 5 meter te slaan. Olli strandde zo op enkele meters van het hoogst haalbare en Matti behaalde eeuwige roem. Zijn naam prijkt vanaf nu in de geschiedenisboeken van het wielrennen. Als bonus neemt de krullenbol ook nog eens de leiderstrui over van Finn.

Diegenen die dachten dat de Tour gereden was hadden het dus helemaal fout. De strijd is meer dan ooit volledig geopend. De Mont Ventoux deed wat van hem verwacht werd: Onrust en paniek in de gelederen zaaien.

Ook dat is de Tour!

 

Tot gauw mafketels

 

23 januari 2017

 

De geruchtenmolen draait weer op volle toeren! Nieuwe verhalen worden doorgefluisterd in de wandelgangen en in de straffe-verhalen-rondes wordt het volgende verhaal ook allerminst geschuwd.

Brago’s grote idool is Peter Sagan, en zoals jullie ondertussen weten heeft dit een verband met zijn wapperende manen. Sagans succes is recht evenredig met Brago’s succes. Nu kwam ons onlangs echter een ander zeer plausibel verhaal in de oren:

Ooit, lang geleden, leefde er een kleine jongen genaamd Bram; Brago voor de vrienden. Bram was in die tijd best wel en grote lezer; vergelijkbaar met Toeti de dag van vandaag. De boeken van de Grijze jager en dolfje weerwolvje werden zeer simpel verslonden door zijn ogen, en ook Harry Potter had geen geheimen meer voor onzen Brago. Al deze boeken las hij graag, maar diep in zijn hart was hij gefascineerd door een heel ander boek: De kinderbijbel. Niet 1, niet 2, maar liefst 3 keer werd deze kanjer van de eerste tot de laatste lettergreep opgenomen in zijn geheugen. De ark van Noah, één van de verhalen uit Genesis, sprak natuurlijk enorm tot zijn verbeelding, jong als hij was. Zelfs tot op de dag van vandaag is Bram door dit verhaal een grote dierenvriend.

Opgestegen-Meester-Jezus-Christus

Ondanks dit schitterende verhaal was het oude testament toch niet 100% zijn ding. Te lang geleden en te veel verschillende personages. Alle verhalen vanaf 25 december in het jaar 0 zogen hem echter helemaal mee. Jezus werd geboren en bleek een wonderbaarlijk man. Als protagonist in het nieuwe testament was deze heilige man niet meer weg te denken in het doen en laten van ons jonge teergeliefde leider. Er ging geen week voorbij zonder dat Brago zijn bijbel erbij nam, alle details nog eens nalas, en toch maar dat water in wijn probeerde te veranderen, of zijn sandalen uitdeed om het water te bewandelen dat hij net daarvoor had proberen te doen splijten. Deze toverkunsten lukten zelden, maar zijn geloof bleef wel ijzersterk.

Nu was zijn kinderbijbel natuurlijk niet gewoon bedrukt met tekst. Deze kindvriendelijke versie had ook behoorlijk wat inkt geweid aan leuke afbeeldingen over de daden van Jezus. Wat de auteur bezielde toen hij er voor koos om Jezus lange haren en een baard te geven weet niemand, maar het heeft zijn uitwerking zeker niet gemist. In zijn drang om Jezus te evenaren liet brago zijn haar staan en verloochende hij zo zijn kapper zoals Judas ooit had gedaan met Jezus. De haan heeft al lang drie keer gekraaid, maar bram ontkent nog steeds dat een kapper hem kan helpen. Ook tegenstanders had Bram bij de vleet wegens zijn haarkeurze, maar uiteindelijk geschiedde zijn wil op aarde. Aan Brago’s baard wordt momenteel nog gewerkt, maar verschiet niet, beste topper, als jullie Bram over enkele jaren tegenkomen met een baard die je enkel aan de kerstman of de Sint zou toedichten.

En hebben jullie hier al eens over nagedacht: Er zijn 13 toppers! Geen enkele andere groep komt in aantal zo dicht overeen met het aantal apostelen. Werkelijk alles klopt!

IMG_5790

Voor zij die dachten dat brago op de volgende foto uit de hoogte probeerde te doen hebben het trouwens ook helemaal mis. Met zijn wakende oog doorkruist hij de hemel op zoek naar een teken van zijn grootste vriend en toeverlaat!

 

En wacht maar tot Brago eens eten meeneemt naar de chiro. Zijn vijf broden en twee vissen liggen al lang klaar!

 

Amen

 

10 januari 2017

 

Sommige zaken zijn vaag, en zullen dat voor altijd blijven. Over bepaalde fenomenen bestaan er geruchten, en dezen zullen voor eeuwig in de wandelgangen blijven ronddwalen. Vraag je het aan de ene dan hoor je het zus, vraag je het aan de andere dan hoor je het zo. Niemand kan echter het echte verhaal bevestigen. En net dit is ook van kracht in de anekdote over Brago zijn wapperende manen (lees: haren). Verschillende geruchten doen de ronde, het ene al geloofwaardiger dan het andere. Wij hebben voor jullie de meest geloofwaardige verhalen op een rijtje gezet; hier en nu zullen we van start gaan met het eerste gerucht:

 

Lukas is een zeer geleerd man, dat wisten jullie al. Bram is daarentegen net dat tikkeltje minder geleerd. Hij leest niet zo veel boeken, maar laat het liever op het fysieke aankomen. Bram heeft namelijk één grote passie: de fiets. Volgens hem is er geen enkel vervoersmiddel vergelijkbaar met de fiets qua rust, balans, schoonheid, frisheid en snelheid. Brago’s afgetrainde lichaam verwijst naar zijn grote passie. 1 dagje zonder de pedalen rond gedraaid te hebben is een dag niet geleefd. Ook de wielertopsport is hem natuurlijk niet vreemd. Bijna alle wielerwedstrijden worden met argusogen door hem bekeken, en niets ontgaat zijn wakende oog. Wanneer het seizoen afgesloten wordt op de weg schakelt hij naadloos over naar het veld.

Zoals vele wielersupporters heeft Bram natuurlijk ook zijn favorieten in het peloton. Enkele jaren geleden zag Bram op TV het nieuwe wonderkind in het peloton een etappe winnen in Parijs-Nice: Peter Sagan.

Bram was bezeten van zijn jonge, frisse en onbevangen manier van fietsen, en Sagans benen die iets weg hebben van boomstronken inspireerden onze teergeliefde leider enorm. Niet alleen kon (en kan) Sagan enorm hard vlammen op de fiets, de laatste jaren creëerde hij ook een hele persoonlijkheid naast de tweewieler. Zijn uitspraken, leefgewoontes en straffe stoten gingen de hele wereld rond. Bram had zijn idool gevonden, en begon onbewust veel van zijn trekjes over te nemen. Eerst en vooral werd Sagans fietsstijl vlot aangenomen, en aan de dikke gespierde kuiten wordt momenteel ook gewerkt. De aandachtige topper zal dit wel al in de mot hebben gehad. Ook het gebrekkig Engels van Sagan Heeft Brago snel onder de knie gekregen.

En van het één kwam natuurlijk het ander. Sagans opmerkelijke haarstijl had natuurlijk ook zijn invloed. Kortgewiekt kwam de slovaak het peloton binnengereden, maar bij elke overwinning groeide zijn haar een halve centimeter waardoor hij nu met een weelderige haardos rondloopt. Bram kon natuurlijk ook hierin niet achterblijven, en liet zijn ooit zo kortgeknipte haar groeien.

Noch een opvallende parallel tussen deze twee heren is hun succes. Telkens wanneer Sagan een grote overwinning in de wacht sleept kent ook Bram een hoogtepunt in zijn leven. Een Sagan in topvorm is equivalent met een Bram in topvorm; zelden een verband gezien dat zo recht evenredig was.  Jullie zullen het nog zien, vanaf April zal Bram niet meer te houden zijn met de ronde van Vlaanderen in het verschiet!

Brago’s haar valt wel in trek, want zo veel overwinningen Sagan boekt op de fiets,zo veel vrouwelijke harten rijgt Bram aaneen.

Het lot van Bram en Sagan zit zo mooi in elkaar verweven, en we hopen allemaal tesamen dat Sagan blijft scoren!

petersagan1   petersagan3  IMG_5790

 

Doedels!

 

1 januari 2017

 

Allermooiste, allerleifste, allermoedigste en allerzachtste toppers,

 

Nul plus één is één, 2016 is weer heen

Één plus één is twee, onze liefde voor jullie is dieper dan de diepste zee.

Twee plus twee is vier, een jaartje vol plezier en vertier

Vier plus vier is acht een jaar waarin iedereen lacht  en onderlinge liefde en vrede het verdriet verzacht

Acht plus acht is zestien, 1,2,3 piano! Iedereen gezien!!

 

Meer moet een nieuwjaarsbrief echt niet om het lijf hebben; dus kopieer deze fantastische brief naar hartenlust en deel hem met je oma/ opa/ moeder of vader.

 

Tot slot hebben wij natuurlijk ook nog enkele wensen voor onze brave toppertjes:

2 dikke dikke smakkerds; één op elke wang

0 slechte dagen, nul ziektes, nul buizen en nul dagen slecht weer

1 grote liefde van je leven

7 geweldige dagen in een week, en dit 52 weken lang!

 

En natuurlijk wensen we jullie ook nog 2017 briljante chiro-activiteiten toe het komende jaar te beginnen 15 januari met de aspichiro. Leute gegarandeerd.

 

Van jullie kleine kapoentjes

Toetanchamon, Michael Jackson, Luca Brambilla en Jacques Rogge

 

15 december 2016

 

Veel opschudding voor de start van etappe 9 richting Andorre Arcalis. Na een opstootje tussen Olli en Matti de avond ervoor stond de gele trui de volgende dag met loodzware benen aan de start. Enkele uren voor het echte startschot zag de leider het al niet meer goed komen. Het feit dat er van bij de start al geklommen moest worden kwam hem ook niet goed uit.  Van in de start was de gele man dan ook aan de rekker van het peloton terug te vinden.

Finn daarentegen vloog als nooit tevoren. Van in het begin van de etappe sloeg hij een serieuze kloof. Met een verschroeiende demarrage liet hij de rest ter plaatse op de Port de la Bonaigua (HC). Alle punten onderweg waren dan ook zijn deel. In de achtergrond leek niemand echt machtig om de achtervolging in te zetten . Van Olli ging het al zeker niet komen. Voor een tweede etappe op rij zakte hij stevig door het ijs. Zijn ijzige reacties na de etappe  na de etappe spraken dan ook boekdelen. Hij verliest de voeling met de kop van het klassement langzaam maar zeker.

Joran klom zeer vlot, maar zijn tempo was niet hoog genoeg om Finn bij te benen. De uiteindelijke reactie kwam uit zeer onverwachte hoek. Rode lantaarn Matthias Roosen (Roosje voor de vrienden) kwam in zijn klimritme, en liet iedereen ter plekke. Deze tot nu toe onzichtbare renner in de Tour de France bracht de spanning in de etappe helemaal terug. Zelden gezien hoe een renner vanuit zo een verloren positie terug kwam, en een zo goed als zekere zege voor de koploper nog in gevaar bracht. De klim naar Andorre Arcalis werd zo dus nog geweldig spannend. Wie kraakte het eerst? Finn behield een kleine voorsprong, maar de beklijvende inhaalrace waar Roosje aan begonnen was deed de columnisten naar hun pen grijpen.  Enkel superlatieven gingen over de tongen voor het weerwerk van de nieuwe roos aan de horizon.  Finn ging nog met enkelen tientallen meters de laatste rechte lijn in, maar de aanstormende Matthias leek Finn te gaan oppeuzelen. Helaas besliste een fotofinisch en een banddikte er anders over. Finn kreeg zijn overwinning, zijn vierde al deze Tour, en hijst zich hiernaast ook opnieuw in het gele tricot. Ook de bollen en de puntentrui ontgaan het lichtgewicht niet, en na negen etappes lijkt hij de Tour de France in een wurggreep te hebben genomen. Wie kan hem nog tegenhouden? Slaan de concurrenten de handen in elkaar, of is pech de enige weg om de zegereeks te stoppen? Veel speculaties en theorieën die meegenomen worden naar de volgende etappe richting Revel. Na drie dagen in de Pyreneeën vertoefd te hebben komen de renners terug op beter bollende wegen waar de zwaardere jongens met meer power hun kunsten nog eens kunnen tonen.

 

13 december 2016

 

Ho ho ho,

 

Nu die paljas van een sinterklaas eindelijk verdwenen is uit het land, en weer voor een jaar op vakantie gaat naar Spanje is het eindelijk mijn beurt om de chiro met cadeautjes en lekkers te overspoelen. Mijn rendieren zijn helemaal uitgeput van de reis naar hier, wat zeker niet verwonderlijk is door het gewicht aan pakjes dat ik dit jaar moet meezeulen. Hopelijk hebben jullie allemaal thuis jullie kerstboom al gezet, want in tegenstelling tot sinterklaas ben ik niet tevreden met een versleten, en waarschijnlijk ook stinkende schoen.

Ik heb gehoord dat jullie al goed in de kerstsfeer proberen te geraken aanstaande zaterdag (17 december) van half zeven tot half tien. Dat hoor ik graag. Ik ben namelijk zelf ook nogal een feestbeest, vandaar mijn buikje. Ik kan maar niet stoppen met eten als men mij andermaal een kerstdinertje voorschotelt. Het kan dus ook wel eens zijn dat ik bij jullie binnenspring, want wat er bij jullie die avond op het menu staat zou ik niet graag missen.

Dag en tot dan

 

De kerstman

Ps: Vergeet jullie cadeautjes niet! Kerstmis zonder cadeau is geen volwaardig festijn!

kerstman

 

10 December 2016

 

Hoe antwoord ik met de pedalen? Vele renners uit vorm vragen het zich af. Sinds vorige etappe hebben ze nog maar 1 adres: Finn Moors. De ex-gele truidrager werd de vorige etappes afgemaakt in de pers na enkele fletse prestaties. Hij was zijn dikke contract niet waard volgens vele kritische kenners. Maar in de eerste etappe in het echte hooggebergte voelde Finn zich overduidelijk als een vis in het water. Zijn demarrage op de col du Tourmalet, de eerste col van de dag, deed ons terugdenken aan de hoogdagen van ene Eddy Merckx op Franse bodem. Aanvallen van bij de start, geen schrik voor de man met hamer.

Finns voorsprong was eigenlijk nooit echt gigantisch te noemen, maar toch zagen zijn achtervolgers zijn achterwiel niet meer terug. De bollen lagen dan ook voor het grijpen voor de kleine generaal. Na de col du Tourmalet (buiten categorie) nam Finn ook de volle punten op de Col de Peyresourde. De tussenliggende sprintpunten waren nog een mooi cadeautje onderweg.

In de achtergrond bleef alles mooi samen. Iedereen reed afwachtend, en niemand waagde echt zijn kans. Enkel Vicky had het even moeilijk toen hij een slipper maakte en onzacht in aanraking kwam met het asfalt. Een ontstoken pees verhinderde hem echter niet om terug te keren in het peloton.

1 persoon zakte bergop wel door het ijs, en het was zeker niet de minste. De 2de man in het klassement, Olli, worstelde met de percentages. Van bij de start was het harken geblazen voor de man uit de Meugenslaan. Ongelooflijk teleurgesteld overschreed hij de lijn op wel 16 seconden van winnaar Finn. Geen gele trui voor Olivier op deze manier; meer nog, nog nooit was hij zo ver verwijderd van zijn zo fel gedroomde leidersplaats.

Gele trui Matti deed nog een kleine move in de afdaling van de Peyresourde, en zet daardoor enkele concurrenten nu toch al op meer dan 10 seconden. Enkele Finn kan door zijn winst nog min of meer in het spoor blijven van de gele man, en vormt een reële bedreiging voor de volgende etappe. De bollen zijn alleszins al een mooie beloning, maar Finns zegehonger is wel nog lang niet gestild, zo bleek uit het interview na de race.

 

7 december 2016

 

Aan alle Einsteins van de toekomst:

Jullie examens staan voor de deur, en er moet hier helaas voor gewerkt worden. Geen nood, zelfs in deze donkere periode zorgt de chiro voor een lichtpuntje aan het einde van de tunnel. Nu zaterdag (10/12) kunnen jullie eens komen piepen op de chiro voor een heuse examenchiro. Dit heuglijke moment waarop alle zorgen even vergeten worden vindt plaats van 19 tot 21h30. Beschouw het als een toffe ontspanning.

Moest je trouwens echt iets niet snappen uit jullie loodzware cursussen dan kunnen jullie natuurlijk nog altijd terecht bij jullie schitterende leiders. Heb je een vraagje over biologie, of over alternatieve vakken (genre godsdienst) dan is Brago jullie ideale leermeester. Heb je wiskundige problemen? Miki is jullie man. Hij kan jullie alle economische modellen achter die wiskunde ook uitleggen, maar dat zal jullie te ver voeren. Heb je schrik voor een taalexamen? Niet meer nodig na een fikse bijles door Lukas. Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans en zelfs Japans zijn geen chinees voor hem. Versta je tenslotte iets niet over droge wetenschap, het nut van examens of het leven in het algemeen dan ontvangt Rogo jullie met open armen om jullie er psychologisch door te trekken.

Maar eerst wat goed ontspannen deze zaterdag natuurlijk!

 

Dag en tot dan hè!!

baby-studeert1

 

3 december 2016

 

Na enkele weken inactiviteit stond de renners vandaag de overgang van het buitenblad naar de kleine plaat- koffiemolentje volgens Michel Wuyts- te wachten. De ‘col d’Aspin’ aan het einde van de etappe deed sommigen de moed in de schoenen zakken.

Enkelingen hadden de vrije weken gebruikt om eens goed te gaan fuiven. Matti en Lauden werden gespot op vrijdagavond in ’t kelderke terwijl zij hun geweren, pijlen en bogen al swingend op de beats van de indianendans aan het uittesten waren. Ondanks hun nachtelijke uitstapjes leken zij toch fris en monter aan de start te verschijnen, in tegenstelling tot vele anderen. Hun uitstapje richting de ‘Far west’ was duidelijk de juiste keuze. Slechts zeven renners kwamen overigens aan de start van deze etappe.

Matti en Lauden waren niet onverwacht de mannen die de schifting al heel vroeg probeerden door te voeren. Heel de race zouden deze twee heren niet meer van het voorplan verdwijnen. Ook Luca had zijn wagonnetje aangehaakt. Hij reed terug zoals in zijn gouden dagen van in het begin van deze Tour de France. Toen werd hij betrapt op insuline. Laat ons hopen dat dit nieuws deze keer uitblijft. Deze keer geraakte hij alleszins voorbij de dopingcontrole.

Voor de rest kwamen enkele renners af en toe eens piepen vooraan. De koplopers reden nooit een enorm gat bijeen, en één inzinking kon fataal zijn. Luca nam het sprintpunt voor zijn rekening en kon samen met Matti en Lauden aan de col d’Aspin beginnen.

Iemand die er vandaag (weer) niet aan te pas kwam was Finn. De kleine grootverdiener lijkt zijn vorm van in het begin van deze Tour helemaal kwijtgespeeld te zijn, en loop nu duidelijk achter de feiten aan. Zijn stevige valpartij aan de voet van de col d’Aspin met een ontstoken pees tot gevolg getuigt van zijn vervliegende vorm (en concentratie) . Ook Lauden kreeg andermaal te maken met pech. Op weg naar boven kwam hij in aanraking met een supporter. Een val was niet meer te vermijden. Gelukkig ving zijn helm de grootste klap op. De lichte Lauden vond snel zijn klimbenen terug en kon de aansluiting van voor in de race helemaal terugvinden.

Ook Luca kreeg af te rekenen met pech. Een scherp steentje op de verkeerde plaats liet hem achter met een leegloper. Weinigen gaven de zwartharige nog een kans. Gele trui Matti leek dus andermaal gaan vliegen, ware het niet dat hij op enkele honderden meters van de top nog een serieuze inzinking kreeg. Zo kaapte een snel gedepanneerde Luca nog de volle bergpunten weg, en mocht hij achteraf al sowieso pronken met de bollen. Net voor het ingaan van de afdaling kwamen ook Lauden en een sterk klimmende Elia nog aansluiten. Deze laatste had het op deze manier al eens geflikt, en probeerde nu dus weer onopgemerkt mee te sluipen om er dan op het juiste moment van tussenuit te kletsen. Deze keer echter hadden zijn medekoplopers wel oog voor zijn sluipschutterstechniecken, en diens feestje ging dus niet door.

Matti kwam zijn inzinking in de afdaling niet meer te boven, en had geen sprint meer in de benen. Lauden en Luca maakten zo in een onderling machtssprintje uit wie de felbegeerde medaille rond zijn nek zou krijgen. Luca kon uiteindelijk het diepst in zijn krachtenarsenaal tasten en trok aan het langste eind. Matti druppelde binnen op 1 seconde, en verstevigd daarmee zijn leidersplaats. Grote verliezer van de dag is Finn die zakt van de derde naar de vijfde plaats.

https://docs.google.com/spreadsheets/d/1yUF1C2W3SVwlodP-0DAvYicj7RgNSDv6VpihTs1VsoY/edit?usp=sharing

 

29 november 2016

 

Allerliefste sint,

 

Elk jaar schrijven wij jou een brief over hoe geniaal jij wel niet bent. Ondertussen moet jij wel al enkele honderden jaren oud zijn, maar toch kruip jij nog op de daken als een jonge hinde. Akkoord, je wordt wel geholpen door je pieten, maar dezen moeten ondertussen toch ook al ver boven hun pensioensgerechtigde leeftijd zitten.

Dit jaar liggen de problemen dieper. Daarom schrijven wij 4 jou dit jaar deze speciale brief.

In het begin van het jaar is het zoals je weet de verdeling van de groepen onder de leiders. Nu hadden net wij vier de pech om de toppers te hebben dit jaar. Dat was een stevige opdoffer. We konden enkel balen.

Zagen dat die mannekes kunnen!! En nooit eens goed luisteren; altijd met van alles bezig. Neen, een pretje is het niet. Wij weten heel goed dat jij onze leden niet kan wegtoveren, maar wij vinden het al heel tof dat wij ons hart eens kunnen luchten in deze brief.

Oh ja, als je ons toch nog een plezier zou willen doen zou je ons altijd een ‘roe’ kunnen geven. Daarmee kunnen we onze bengels wel enkele weken in toom houden.

 

Jaja lieve toppertjes, jullie lezen het goed. Deze zondag komt niemand minder dan de sint naar de chiro. Je mag enkel komen als je denkt dat je braaf bent geweest dit jaar. Hopelijk hebben jullie hem ook al zo een mooie brief geschreven zoals wij, want hij onthoudt zulke dingen bij het uitdelen van lekkers.

 

Tot zondag knapen

 

21 november 2016

Deze vrijdag kinderfuif!! oefen je danspasjes deze week, en laat ons wat zien vanaf 19h. Nice dansmoves, hippe verkleedkleren en enthousiasme verdienen bonuspunten. Thema is Far west

Joooeee

16 november 2016

Vele toppers zijn de laatste weken naar ons toe gekomen met de vraag wat er nu echt gebeurd is met Lukas zijn neus, en waarom hij zich een neuscorrectie heeft laten aanmeten. Wel, om deze zageventjes tegemoet te komen is hier het waargebeurde verhaal omtrent Lukas zijn neus:

Zoals jullie allemaal wel weten is Lukas een heel geleerd man. Hij volgt de actualiteit, heeft invloedrijke vrienden over heel de wereld, is elke taal machtig en kent zijn klassiekers. Je zou hem ook wel kunnen omschrijven als een ‘duiveltje-weet-al’. Enkel een rond brilletje op zijn neus ontbreekt eraan.

Natuurlijk heeft Lukas er lang over gedaan om al deze kennis te vergaren. Gedurende zijn schooltijd (toen Lukas dus ongeveer zo oud was als jullie) was Lukas niet weg te slaan van zijn boeken. Constant was hij aan het lezen en studeren. Niets vond hij leuker dan leerkrachten aftroeven, en foutjes ontdekken in zijn cursussen. Een nieuwe ster was verschenen aan het firmament.

In die tijd kreeg Lukas ook zijn toepasselijke bijnaam ‘Toeti’, naar de zeer geleerde Egyptische Farao ‘Toetanchamon’.

Helaas had zijn studiedrang een prijs. Soms stak Lukas zijn neus wel eens té diep in een boek, of raakte zijn reukorgaan geklemd tussen enkele boeken, op zoek naar een geurtje van een ongelezen pagina. Het resultaat na verschillende jaren van confrontaties tussen zijn neus en het geschreven blad was een zwaar toegetakelde snufferd.

Ondertussen werd Toeti natuurlijk ook ouder, en zijn omgeving veranderde. Gedurende zijn puberteit begon Lukas iets meer interesse te tonen in personen van het andere geslacht: Meisjes. Zijn scheve neus ging hem in deze kwestie nogal fel storen, en na enkele jaren van wikken en wegen besloot hij uiteindelijk toch de stap te zetten en zich te laten opereren. Het resultaat hiervan konden jullie allemaal aanschouwen enkele weken geleden op de chiro.

 

Voilà, dit was het verhaal achter Lukas zijn neuscorrectie. Een terechte beslissing lijkt zo. Hopelijk kan Lukas zijn leeszucht de komende jaren wat beperken, en houdt hij zijn neus uit andermans zaken.

Willen jullie trouwens ook weten hoe Bram aan zijn wapperende -en volgens Sakke- kapotlelijke (of toch goddelijke?) haren komt?

Dat is een toffe anekdote voor een andere keer. Gokken staat vrij!

Tot zondag!!

 

14 november 2016

Van de ene speciale zondag in de andere. Na de fantastische omgekeerde zondag van vorige week is het nu tijd voor Christus Koning! Chiro begint al om 13h30. De dia’s van het afgelopen jaar zijn om 16h!

Zien jullie dan!

Jullie topleiding

Miki, Toeti, Bra- en Rogo

 

6 november 2016

Volgende week is het omgekeerde. De toppers krijgen voor één zondag andere leiders.

Plezier gegarandeerd!!

2 november 2016

Heksentocht

De toppers vertrekken om 19h15 op tocht. Afspraak om 19h in de vlierbeekzaal! De tocht duurt ongeveer 2 en een half uur. Afsluiten doen we met een heksendrankje en een heksenbroodje. Verkleden kan bonuspunten opleveren!

Tot dan

Toppersleiding

Toppersweekend

Enkele plaatjes van ons topweekend:

dsci1491 dsci1537 dsci1509 dsci1531 dsci1486 dsci1502 dsci1492

 

31 oktober 2016

 

Etappe 1 en 2 waren voor hem een klucht, maar na etappe 3,4 en 5, waarin hij drie keer in de top 3 eindigde, was Olivier de man in vorm en dé uitgesproken kandidaat op ritwinst in etappe 6. Zijn sterke prestaties de afgelopen weken bleven ook niet onopgemerkt in het peloton en zijn nieuwe bijnaam, olidrie was dan ook meer dan terecht. Na het twee weken gesteld te hebben zonder verscheen de gele trui deze keer wel aan de startmeet.

 

Het glooiende begin van de etappe zorgde voor minder spektakel dan verwacht en gehoopt. Niemand waagde echt zijn kans, iedereen keek naar de katten in de bomen en verschillende renners kwamen eens piepen aan de kop van het peloton.

Luca en Sakke, beiden ongevaarlijk op dat moment in het klassement, probeerden het met een koppeltijdrit. Het leverde Luca de volle punten op bij het sprintpunt. Ook de bijhorende premie kwam hem niet ongelegen. Na zijn positieve plas op het gebruik van insuline de vorige etappe heeft de zwartharige best wat reputatieschade opgelopen, en geld kan hem helpen in de schadebeperking.

Milan overschreed het sprintpunt als laatste renner van het deelnemersveld. De tengere renner kon als enige het peloton niet volgen en oogde wat ziek en vermoeid. Hoewel de ronde nog maar zes etappes ver is lijkt er al wat sleet te komen op de frisheid van enkelen. Of is dit enkel een afleidingsmanoeuvre en een poging om krachten te sparen voor etappe 7, waar de berglucht voor miraculeuze omschakelingen kan zorgen? Wat nu juist Milan zijn tactiek is, en hoe hij deze gaat uitvoeren zullen we hopelijk volgende week zien.

 

Ondanks hun goede bedoelingen geraakten Sakke en Luca niet helemaal weg. Lauden dichtte de kloof met het peloton in zijn zog, en het beulswerk dat hij hierbij verrichtte toonde aan dat de roodharige zijn zinnen had gezet op deze etappe. Na de hergroepering was hij het dan ook die de forcing verder doorvoerde, een waaier zoekende. Het fel gehoopte gaatje viel uiteindelijk, en het peloton brak in 2 stukken. Lauden, Matti, Sakke en Luca voorin genesteld; de rest op achtervolgen aangewezen. De voornaamste afwezigen vooraan waren Olivier en Finn. Deze twee tenoren zagen hun kansen op dagwinst in rook opgaan na enkele minuutjes van concentratieverlies. Of was er meer aan de hand? Want gele truidrager Finn werd enkele kilometers later ook uit de tweede waaier gefietst, en kwam zo in niemandsland terecht tussen het volledige deelnemersveld, en de al even eenzame Milan. Zo kende de gele trui een serieuze offday, weerspiegeld in een voorlaatste plaats in de etappe-uitslag.

Ook dit is de Tour de France.

 

Ondertussen voltrok zich vooraan een waar drama voor Lauden. De motor van de ontsnapping schatte een rotonde compleet verkeerd in en smakte een tweede maal deze Tour de France tegen het asfalt. Met een nieuwe hoofdwonde erbovenop kon hij nog net de aansluiting vinden met de tweede waaier.

Zo kwamen drie renners in de ideale positie voor dagwinst. Het wegvallen van Lauden deed hun voorsprong wel zienderogen zakken, maar in hun ogen was de race al gereden. De winnaar zat vooraan. Sakke ging van de kop af de sprint aan. Matti volgde vanuit tweede positie en kwam er perfect uit op enkele tientallen meters van de meet, geholpen door zijn eerdere ervaringen deze Tour de France. Luca, de sprint vertrokken vanuit positie 3, had de kracht niet meer om uit het zadel te komen, en moest zich dan ook tevreden stellen met een derde plaats.

 

Door deze winst doet Matti andermaal haasje over met Finn in het algemeen klassement. Olivier kon de schade alsnog beperken in de laatste kilometers en bekleedt de tweede plaats op 3 seconden. Finn zelf zakt van 1 naar 3 en heeft wat goed te maken. Milan is de grote pineut van etappe 6 en ziet zijn achterstand in het klassement nu al boven de dertig seconden stijgen.

Ook in het groene klassement neemt Matti opnieuw de kop over. Hij is de eerste renner die de kaap van de 200 punten weet te ronden.

 

Na 6 etappes wordt het gesnak van de klimmers naar enkele hoogtemeters eindelijk ingelost. Col D’Aspin (eerste categorie) is de eerste echte graadmeter in deze Tour de France. Wie verteert de overgang van het vlakke naar de bergen het best? Kunnen de lichtgewichten zoals Michiel, Lauden en Luca de verwachtingen inlossen? Wie zakt als eerste door het ijs op grote hoogte? Of wie gooit het klassement overhoop met een Merckxiaanse aanval?

 

27 oktober 2016

De gele trui heeft iets magisch. Renners beginnen erdoor te zweven, kunnen net dat tikkeltje meer en zijn meestal op de afspraak. Meestal, maar niet altijd. Matti vergat vorige week zijn wekker te zetten, en zo verscheen de gele man voor de tweede etappe op rij niet aan de startmeet. Veel respijt in het klassement had Matti niet. De hongerige wolven Finn en Olivier lagen op de loer, strijdend voor het hoogste schavotje.

Het eerste koersuur was best wel traag te noemen. Alles bleef in het begin van de etappe goed samen, en het peloton bolde rustig over de Franse wegen. Alles rustig, lekker keuvelen onderweg onder een prachtig zonnetje. En dan plots, als een duiveltje uit een doosje sprong de man in vorm, Olivier, er vandoor. Enkelen lieten zich serieus verrassen, en bleven de hele etappe achter de feiten aanlopen. Olivier kreeg van voor al snel het gezelschap van Sakke, terug van weg geweest, en zijn rechtstreekse concurrent in het klassement, Finn. Deze laatste nam de groene punten en bijhorende premie onderweg mee. De kopgroep werkte echter niet goed samen. Sakke zat niet in het juiste ritme, en had de benen niet om de vaart erin te houden. Finn en olivier keken dan weer te veel naar elkaar, en gaven elkaar geen duimbreed toe.

Zo kwam alles samen op een paar tiental kilometers van de meet, en het heuvelige slot van de etappe gaf nog veel mogelijkheden tot ontsnappen. Na een mislukte poging van Lauden zag Elia het grote licht. Met nog relatief frisse benen kletste hij er tussenuit op de laatste heuvel van derde categorie. De reactie van Olivier, natuurlijk in het wiel gevolgd door Finn, kwam te laat waardoor Elia met het dagsucces ging lopen. 2 etappes heeft deze nieuweling nog maar afgewerkt, maar een stevige indruk heeft hij zeker al nagelaten. In de wandelgangen circuleren al exhuberante sponsordeals die hij zou kunnen sluiten.

Finn pakte in de achtergrond nog de tweede plaats mee in een prestigeduel met Olivier. Milan bolde zelfvoldaan als vierde over de meet, en Luca eindigde eindelijk nog eens in de top 5. Vicky bolde als laatste over de meet en zal de volgende etappe uit een ander vaatje moeten tappen. Finn neemt de gele trui weer over van Matti, en ook het groen en de bollen zitten rond de schouders van de kleine man.

Etappe 6 zal weer eerder een prooi worden voor de snelle mannen. De rit naar Montauban schotelt een biljartvlakke aankomst voor. Durvers zullen enkel een kans maken in een ontsnapping van lange adem. Alhoewel, in de koers weet je nooit,… 

Standen:

https://docs.google.com/spreadsheets/d/1yUF1C2W3SVwlodP-0DAvYicj7RgNSDv6VpihTs1VsoY/edit?usp=sharing

25 oktober 2016

Chiroweekend toppers: 28-30 oktober

Vrijdagavond vertrek: 19h aan de westerpoort

Zondagmiddag: 11h ophalen aan de Hoge Rielen (molenstraat 62, Kasterlee), tussen 12 en half één terug verwacht aan de westerpoort.

Zeker mee te nemen:

-Klapstoeltje

-matje en slaapzak

-toiletgerief

-Keukenhanddoek

-Gamel en Bestek

-Warme kleren en sokken

-Handschoenen

-Iets tegen de regen

-Tentje om in te overnachten (indien je er één thuis hebt liggen)

-Goed humeur, lolbroek en grapjas

 

22 oktober 2016

De 4de etappe werd gekenmerkt door een ommekeer in het klassement. De gele trui verscheen niet aan de start, en Joran zag zijn kans schoon om het magische tricot eens rond zijn schouders te dragen. Met zijn één seconde achterstand in het klassement moest hij er gewoon voor zorgen dat hij in de eerste helft van het peloton eindigde. Toch begon zijn etappe desastreus. Pech achtervolgde hem onderweg, en hij kwam helaas niet meer uit de hoek waar de klappen vielen. Joran finishte teleurgesteld voorlaatste op 15 seconden, en kon zo niet profiteren van deze uitgelezen kans. Finn moest van in zijn sofa met gebalde vuisten hebben toegekeken ware het niet dat andere gevaarlijke renners in het klassement wel toppbenen hadden vandaag. Matti leek de sterkste onderweg, en pakte naast het sprintpunt ook nog de punten voor de bollen mee, maar in het zicht van de streep kwamen olivier, Viktor (ondanks een lekke band) en Lauden nog terug vanuit de achtergrond. Matti verdapperde, en met de laatste jus die in zijn benen zat ging hij de sprint aan. Olivier was de opkomende man in de laatste meters en… een fotofinish moest beslissen over winst. Een banddikte verschil in het voordeel van Matti bezorgde de zwarte krullenbol een eerste overwinning in deze Tour de France. Zijn durf en roekeloosheid kwamen hem in deze etappe goed van pas, en gaven hem naast de ritoverwinning ook nog eens de groene en de magische gele trui cadeau. Finn blijft ondaks zijn snipperdag op de tweede plaats, en de zichtbaar teleurgestelde Olivier rukt stevig op naar een derde stek op 4 seconden.

Aan het profiel te zien belooft de vijfde etappe vuurwerk. Wie o wie trekt er aan het langste eind?

De standen kunnen nagekeken worden helemaal van onder op deze pagina!

 

14oktober 2016

Zondagmorgen 25 september 2016. Alle ogen zijn gericht op de Mont-Saint-Michel. Het grootste spektakelstuk van het wielerjaar staat te popelen om er aan te beginnen. De hoogmis van het wielerjaar. Geconcentreerde renners aan de startmeet. Wie waagt zijn kans in de ontsnapping en houdt er de bolletjestrui aan over, wie pakt de groene punten onderweg, en vooral, wie  gaat er lopen met de felbegeerde dagwinst en hijst zich als eerste renner in de gele trui.

 

Finn staat enorm gretig en gaat er als een razende vandoor. De rest van het peloton onderneemt wat het kan, maar hem zien ze pas terug aan de meet. Zelfs een verzwakking naar het einde toe houdt hem niet van de etappezege en bijhorend geel. Naast de gele gaat de kleine kannibaal uit Kessel-lo ook nog met het groen en de bollen aan de haal.

 

In de tweede etappe lijkt de gele trui te kraken. Sakke is de man die vandaag het ruime sop heeft gekozen, en met joran en Lauden in zijn wiel lijken zij drie te gaan sprinten om de zege. Op enkele kilometers van de meet gebeurt echter het onverwachte. De drie koplopers worden alsnog bijgehaald door het peloton, en Finn is de strafste sprinter. Zijn Tour de France begint met een 2 op 2, en hij verstevigt zo zijn gele trui, zij het lichtjes.

 

De derde etappe begint andermaal slecht voor onze gele man. Vanaf kilometer één is hij op achtervolgen aangewezen, en deze keer komt het niet meer goed. De koplopers werken goed samen, en joran komt ruim als eerste over de meet. De achterstand waarop Finn en Lauden (3de in het klassement) binnenkomen is aanzienlijk. Toch behoudt Finn een voorsprong van 1 seconde op een sterk oprukkende Joran. Naast geel  behoudt hij na drie etappes ook zijn groene en bolletjestrui, maar hij ziet zijn luxepositie na drie etappes toch al in het gedrang komen.

En zo kijken we al reikhalzend uit naar de volgende etappe nu zondag 16 oktober.

 

Voilà liefste toppertjes. Dit was een korte samenvatting van onze eerste drie etappes in onze Tour de France. In onderstaande link vinden jullie alle klassementen alsook jullie financiële situatie. Jullie wielergoden houden deze standen zo up-to-date mogelijk, dus je kan ze na elke zondag via deze link checken!

 

Tot zondag bollebozen

https://docs.google.com/spreadsheets/d/1yUF1C2W3SVwlodP-0DAvYicj7RgNSDv6VpihTs1VsoY/edit?usp=sharing