De Tiptiens - Info

Nikoragua: update número dos

EETLIJST 2e trimester

14 januari: Moira
21 januari: Nette
28 januari: Sofie
4 februari: Laura
11 februari: Eline
18 februari: geen Chiro na Pico Bello
25 februari: Sam
4 maart: Marte en Liza
11 maart: Hanne
18 maart: Jolien
25 maart: Eva

Laat op tijd iets weten als je toch niet kan, dan kunnen we nog wisselen!

Nikoragua: reisverslag número uno

¡Hola chiquitas! ¿Qué tal?Ik ben ondertussen al tien dagen hier in Nicaragua: hoog tijd voor een eerste reisverslag dus want ik weet dat jullie me missen!

Even voor de duidelijkheid (want ik weet dat sommigen van jullie nog steeds denken dat ik in Afrika zit): Nicaragua ligt in Centraal-Amerika, dat ‘kleine’ stukje land tussen Zuid- en Noord-Amerika. ‘Klein’ tussen aanhalingstekens want Nicaragua alleen al is meer dan vier keer zo groot als België. Ook belangrijk om te weten: ze spreken hier Spaans, vandaar dus die eerste zin: (vrij  vertaald) betekent die: ‘Dag Tiptiens! Hoe gaat het?’

De eerste dagen hebben wij (mijn acht Belgische medereizigers en ik) nog wat de toerist uitgehangen in de hoofdstad Managua. Daar werden we rondgeleid door Ramón, die zelf van Puerto Rico is, maar ons toch veel nuttige tips over het leven in Nicaragua kon geven.

Daarna was het tijd om verder te reizen en vetrokken Elyse, Jessie en ik naar Estelí, waar we onze stage zullen doen. Estelí is een gezellig stadje, iets groter dan Leuven, in het Noorden van Nicaragua dat langs alle kanten omgeven is door prachtige groene bergen.

De eerste week hier was al een meteen druk druk druk! De organisatie waar ik mijn stage doe, is nu net begonnen met een groot project waarbij we de reken- en leesvaardigheden van de kinderen in Estelí onderzoeken. Dat betekent dat we met de hulp van 120 lokale vrijwilligers langsgaan in 600 huizen om testjes af te nemen. Dat kon alleen maar tijdens het weekend gebeuren, dus terwijl de Elyse en Jessie gingen zwemmen in de nabijgelegen watervallen, moest ik helaas werken.

Dat weekendwerk viel gelukkig goed mee! De Nicaraguanen zijn echt sympathieke en open mensen en ze ontvingen ons dus super vriendelijk in hun huizen. En omdat we alle wijken in de stad moesten bezoeken, heb ik Estelí al direct veel beter leren kennen. De kindjes waarmee we werkten waren trouwens echt veel liever en schattiger dan jullie, dus ik weet niet of ik nog wel wil terugkomen…

De man met de kerstmanbaard naast mij op de laatste foto is Herman, mijn ‘baas’. Hij is zelf een Belg die 35 jaar geleden naar hier is verhuisd en zich sindsdien op allerlei manieren voor de lokale gemeenschap heeft ingezet (en zich sindsdien ook niet meer geschoren heeft).

Hierbij ga ik het voorlopig afronden, want ik moet bijna terug aan het werk.

En oké, de kindjes hier zijn misschien wel cute, maar absoluut niet leuker dan jullie! Dat hierboven was dus ook een dikke mop: ik kijk er superhard naar uit om terug bij jullie in leiding te staan!

En onthoud: “Objects in mirror are closer than they appear”


Dat geldt ook voor mensen (denk ik). Dus: in gedachten (en via het internet) ben ik altijd dichterbij dan je denkt! #meligdoen

¡Hasta luego!


JOEPIE! EINDELIJK VRIJDAG! BIJNA WEEKEND!
DANSEN DANSEN DANSEN!


Welkom Tiptiens!