Logo Chiro Vlierbeek

Azpiranten - Dapper & Trouw

Deze roman vertelt het verhaal van 12 jonge knapen, elk geboren tussen 2000 en 2001. Ridders van deze eeuw; strijdend voor een rechtvaardige en menselijke wereld. Eenieder wordt gekenmerkt door zijn eigen speciale kwaliteiten en eenieder draagt zijn steentje bij aan het geheel. Samen zoeken ze naar criminaliteit in deze wereld en gaan het te lijf. Als één blok beton kijken ze hun tegenstanders recht in de ogen en gaan ze door het vuur voor mekaar, hun oranje vaandels  onverwoestbaar wapperend in de wind. Niet voor glorie en niet voor roem is het hen te doen, maar wel voor een dankbare blik of het hart van een vrouw.

Dit zijn de ridders van de aspirantenorde.

Woest als leeuwen, lief als katjes, schattig als hamsters en listig als vossen wanneer het moet.

Simpel is het echter niet om tot deze orde door te dringen. Twee eigenschappen moet elk ridder machtig zijn.

Vooreerst moeten ze dapper zijn: Geen gevaar is te groot, geen uitdaging reikt te ver. ‘Angstzweet’ of ‘opgeven’ zijn begrippen die ontbreken in hun verder rijkelijk gevulde woordenschat. Altijd en overal staan ze paraat en verschijnen ze op hun stalen rossen aan de horizon.

Ten tweede dienen ze ook allen trouw te zijn. Niet één, niet twee en niet drie, maar wél vier goden aanbidden ze met heel hun hart. Eenmaal daags richten ze hun gebed tot deze goden en eenmaal weeks krijgen ze de toestemming om hen te aanschouwen en hun voeten te zoenen. Zondagnamiddag van kwart na twee tot zeven krijgen ze de kans om uit te wijden over hun heldendaden en de gunst van hun goden zo af te dwingen.

Sammy de schitterende, Mavro de machtige, Rekkel de reusachtige en Rogo de rechtvaardige kijken toe hoe hun volgelingen gedijen, delegeren (want daarin zit het woord “eren” dixit Guido Pallemans) en sturen bij waar nodig. Onder hun leiderschap zal het blazoen van de aspirantenorde weer opgepoetst worden, horen het ‘vieren van hoogdagen’ en het ‘scheren van hoge toppen’ tot de dagelijkse activiteiten en wordt Kessel-Loco weer een veilige plaats om te spelen en zot te doen.

Want het is daarom, daarom dat we samen zijn…

#dapperentrouw

 

Hoofdstuk 7

Naast ‘dapper en trouw’ is elke ridder ook gekenmerkt door een stevige portie nieuwsgierigheid. Zo besloot de oranje brigade dan eindelijk om eens op zoek te gaan naar het raadsel achter sinterklaas:

 

Wie is de sint? Hoe werkt hij? Wat drijft hem?

Allemaal vragen die onschuldige kindjes zich stellen, en vragen die de doorsnee aspirant graag opgelost had gezien…

Moeilijk was het om te beginnen aan zulke zoektocht, maar het hechte team dat ze vormen, zonder geheimen voor elkaar, slaagde de aspirantenorde er redelijk snel in het grote geheim te ontrafelen:

Na een uitgebreide literatuurstudie en opzoekwerk over de sint zagen de ridders in dat ze het antwoord niet in de sinterklaasverhaaltjes zouden vinden. Hierop besloten ze het antwoord dichter bij huis te zoeken en keken ze rond zich heen.

Plots kwam iemand met een geniale ingeving:

Sinterklaas -> Sint-Nikolaas -> Nikolaas -> Niko -> Niko Hanssens!

En de poppen gingen volledig aan het dansen. Alle puzzelstukjes vielen plots in elkaar…

Waar was Niko zelfs?

Zogezegd in het buitenland , maar alle aspiranten wisten goed genoeg dat dit een smoes was om zijn lange witte baard te laten groeien en zijn cadeautjes in te pakken. Zijn ticket richting Nicaragua was waarschijnlijk om zijn zwarte pieten op te halen die ginds in het tussenseizoen wat waren gaan uitwaaien. In plaats van in de Zuiderse zon te genieten van een cocktail zoals iedereen denkt zit de nestor van de chirofamilie rond te dolen op de daken…

Waarom studeerde Niko Talen –en letterkunde?

Om snel brieven te kunnen lezen in allerhande talen en ook nog eens snel en vlot te kunnen antwoorden natuurlijk!

Waarom speelt Niko zo graag voor postzeekoe?

Om snel en gezwind over de daken te kunnen glijden en zijn pakjes te kunnen posten in elke brave schoorsteen.

Waarom stinkt Niko soms naar kak?

Tja, niet alle huizen hebben een schoorsteen he 😉 hoe geraak je anders binnen…??

Waarom staat Niko al 6 jaar (!!!) in Leiding?

Omdat zijn kinderhart zo groot is dat hij het allemaal écht niet kan loslaten. Een kinderlijke glimlach kan hem doen huilen van blijdschap en een schaterlach is exact de reden waarom hij elk jaar de kou trotseert en zijn leven waagt op een stel ijzige dakpannen…

 

Deze leuke ontdekking over sinterklaas deed de ridders van de aspiratenorde goed, maar om de echt kleine kinderen toch de sint-magie te laten behouden besloten ze dit schitterende verhaal toch binnen de muren van hun fort te houden en Niko zijn anonimiteit te gunnen.

Maar Nikooooo, wil je alsjeblieft ook eens in het aspirantenlokaal passeren met je zak vol snoep?

We zullen er voor vechten als kleine kindjes, beloofd…

 

Hoofdstuk 6

Liefste Sinterklaas,

Ik kan al enkele nachten de slaap niet vatten en dat komt omdat ik voel dat jij in het land bent denk ik. Die enkele uren dat ik mij dan toch in dromenland begeef zie ik jou lopen over de daken, rijdend op slecht-weer-vandaag en met zwarte piet volgend in jou zog. Als ik dan wakker word spits ik mijn oren om te luisteren naar jou voetstappen op mijn dakpannen en mijn pakje met strik dat langs de pas gepoetste schouw naar beneden glijdt.

Maar wat ik nu echt graag zou hebben?

Het drakenkasteel van playmobile lijkt me wel leuk, maar ook met een barbiehuis, die nieuwe CD van Mega Mindy of een kilootje klei ben ik wel tevreden!

Wil je dit wel niet doorvertellen aan al mijn aspivrienden? Want zij vragen waarschijnlijk naar vuile dub-plaatjes, dreadlocks en vieze geboetseerde vrouwelijke lichaamsdelen. Ze denken dat ik ook zo ben en als dit naar buiten komt keldert mijn coolheidsgehalte ver onder nul!

Dankje, ik weet dat ik je kan vertrouwen!

Tot zondag

x

 

Hoofdstuk 5

Morgen is het pyjamafeeeeessssjjjjjjeee in da kelder. Jullie zijn NIET uitgenodigd, maar eens komen piepen mag altijd. Uitnodigingen zijn gemakkelijk na te maken! Gewoon een tekening maken van je favoriete leider (je mag wel enkel kiezen tussen Mavro, Schaapuel of Rogo! Een dik mannetje met een halve liter in zijn hand wordt ook nog net goedgekeurd als zijnde Rekke 12) en je krijgt van een ons een inkomstbandje, een drankje en een chippiiiieeee aangeboden!

Wat bieden wij aan:

-Goudgeel gerstenat gemaakt zonder gerst, hop en gist, maar met des te meer sinaasappelen en suiker; ook wel eens gekend als zijnde fanta

-Vodka-Cola zonder Vodka

-Pure vod zonder alcohol en met bubbels; Sprite dus!

Piepen is de boodschap, maar niet doorzeggen dat jullie deze uitnodiging hebben van jullie alomtegenwoordige goden he 😉

Hoe laat moet ik komen dan?

Geen idee knul, je bent officieel niet uitgenodigd weet je nog, maar iets tussen 7 en 9 kan niet missen toch?

Ooooh ja, komen = verplicht 2 dansjes met de kleinste en schattigste speelclubber die je vindt!

 

Hoofdstuk 4

Na de geweldige show die de ridders vorige zaterdag opvoerden in de ons allen bekende heksentocht was de vraag naar hun optreden enorm groot. Vele kinderen klopten aan hun deur. Ze hadden immers een schrik gepakt en durfden niet meer richting hun klaslokaal uit schrik dat hun meester helemaal krankjorum zou worden en ze op een gruwelijke wijze vermoord zouden worden. Hierop rukten de ridders van de aspirantenorde andermaal uit en doorzochten de abdijschool op vreemde rituelen of persoonlijkheden. Na een gedetailleerd onderzoek werd de school satanvrij verklaard en konden alle kindjes weer braaf plaatsnemen achter hun bankjes. Om deze vreemde dag alsnog positief af te sluiten vertelden de ridders een verhaal voor de kindjes. Het verhaal ging over de vreemde plekken op Rogo’s pul, de meest rechtvaardige van alle Goden. Een verhaal waar veel meer achter schuilt dan je op het eerste zicht zou vermoeden…

 

 

Jullie weten het of jullie weten het niet, maar een gloednieuwe pul voelt altijd zijdezacht aan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mensen hun nieuwe kleren de eerste weken enorm vaak aandoen. Zo was ook Rogo geen uitzondering. Zijn leidingspul hing meer rond zijn schouders dan aan de kapstok in zijn kleerkast, fier als hij was op zijn nieuwe outfit. Heel het jaar door werd zijn pul zeer intensief gebruikt. Die kleine bengels van een sloebers, zijn afdelingsgroep 2 jaar geleden, testten Rogo’s pronkstuk herhaaldelijk op zijn stevigheid. Geen barstje te bespeuren in het katoenen pantser.

 

En toen brak de maand mei aan. Zo zeker als de vogels dan een ei leggen gaat de chiro die maand op eireis. Terwijl het gros van onze jeugdbeweging die dag gingen survivalen in de kluis trokken de jongste groepen richting de zoo van Antwerpen. Zo werd Rogo gedoemd een dagje door te brengen als dierenspotter. De sloebers zelf waren amper te houden. Enkel de wakende ogen van de leiders weerhielden hen ervan alle kanten op te stuiven.

Elk dier moest onder de loep genomen worden, en dus zetten de sloebers er de vaart in. Het enthousiasme was zeer groot. Iets te groot zelfs…

Aangekomen bij de leeuw, de koning van de jungle, waren de sloebers in totale extase. Allen tegelijk wouden ze het beste spotplekje hebben. En zoals dat gaat bij kleine jongetjes ontstond er al snel een knallende ruzie. Voordat de leiders in konden grijpen viel er een sloeber door de spijlen van de tralies. Totaal versuft en in grote paniek stond de sloeber in kwestie plots oog in oog met een gigantische leeuw. En deze laatste had duidelijk goesting in een sappig stukje vlees. Omstaanders van alle maten en gewichten schrokken zich een bult. Hier en daar steeg er een kreet of een snik op. Enkelingen keerden zich weg, al was het lot van de sloeber reeds beslecht.

Zo niet Rogo. Een snelle blik op het publiek leerde hem dat niemand actie zou ondernemen, en na een veelzeggend oogcontact met zijn medeleiders beklom hij de afsluiting en stortte hij zich zonder aarzelen de diepte van de leeuwenkooi in. Nog meer verbazende kreten stegen op. Is die man gek geworden?

En daar stonden ze dan. Mens en dier 180 graden ten opzichte van elkaar. De bloeddorstige viervoeter oog in oog met een man uit Kessel-Lo. Enkel gescheiden van elkaar door enkele rasse schreden aarde en 2 blote handen. Het mentale spel was begonnen. Wanneer zou de leeuw toeslaan?

Zo draaiden de twee rond elkaar. Ze draaiden rond en rond en rond; als een leeuw in een kooi.

En toen plots de aanval van de leeuw. Rogo, die zulke poging natuurlijk had verwacht, slingerde zich in een fabelachtige reflex opzij en ontweek de kattensprong. Wat volgde was een gevecht op leven en dood waar beide kemphanen enkele stevige wondes aan over hielden. De leeuw probeerde werkelijk alles, maar vond niet eens het minste vlees met zijn tanden of klauwen. Meer nog, hij raakte zelf stevig gewond aan zijn poot bij een mislukte aanval. Het bloed gutste uit de verse wonde. Rogo was gewoon té sterk, en met zijn staart tussen zijn benen nam de leeuw uiteindelijk afscheid van het slagveld.

Rogo werd samen met de sloeber geëvacueerd uit de kooi en beiden overleefden deze traumatische gebeurtenis. Rogo kwam er van af met enkele schaafwonden, wat bulten en blauwe plekken. Dat was zeker niet het ergste. Wat veel erger was: Rogo’s pul was serieus besmeurd geraakt door het leeuwenbloed!

Thuis aangekomen probeerde hij alles, maar dan ook alles om het bloed weg te wassen. Dash, Vanish, Bang, Ariel,… Niets hielp. En sindsdien loopt Rogo rond met een bevlekte pul, refererend naar een echte heldendaad.

De kritische waarnemers onder jullie zullen misschien wel al opgemerkt hebben dat de vlekken op Rogo’s pul blauw zijn, en geen rood-bruinachtige uitschijn hebben zoals je zou verwachten bij opgedroogd bloed. Toch is dit helemaal in overeenstemming met deze sage als je bedenkt dat de leeuw de koning van de jungle is en dat koningenbloed een blauwe kleur heeft…

 

Hoofdstuk 3

Hoewel alle ridders van de aspirantenorde volwassen en op zich staande individuen zijn met grote verantwoordelijkheden worden ze toch lichtjes onder de knet gehouden door hun vier goden. Deze heilige viervuldigheid staat als een rots in de branding en is een baken van vertrouwen en liefdadigheid. Maar zoals dat gaat bij Goden hebben zij een mysterieus kantje en zijn er zo van die zaken waar je als gewone sterveling je hoofd op kan breken.

Om maar een voorbeeld te geven: Rekke 12? Van waar komt die naam nou toch??

Een zeer begrijpelijke vraag, en des te meer omdat er meerdere toffe verhalen de ronde doen. We zullen ze voor jullie bundelen en beginnen met een zeer plausibele roddel:

Jullie kennen allemaal Rein Claes wel. Die ene stevig gebouwde jongen van bij ons op de chiro, en tevens leider en god van onze orde.

Lang geleden was dit nog een braaf manneke, maar in de loop van de jaren groeiden zijn spieren en zo ook zijn stoutmoedigheid. In de lagere school bleef hij nog wat onder de radar en maakte hij zeer braafjes zijn huiswerk bij juffrouw Rosa of juffrouw Linda, maar toen hij naar het middelbaar ging was er geen houden meer aan. Hij terroriseerde leerkrachten bij de vleet en stond vaker op de gang dan hij aan zijn te kleine schoolbankje zat. Huiswerk deed hij niet meer aan mee en zijn moeder werd stilletjes aan radeloos. Verder dan 5 kon hij na een jaar niet meer tellen, maar dat was ook niet nodig want hogere punten haalde hij toch nooit.

Wat Rein wel goed kon was ‘het uitleggen’. Smoesjes en excuses verzinnen was zijn ding en op die manier lulde hij zich altijd uit ambetante situaties. Zo ook geraakte hij telkens weer door zijn jaar. Als het iets moeilijker ging krabde hij eens achter zijn oor waardoor zijn biceps bol kwamen te staan. Op die manier kon hij bij zijn gesprekspartner het angstweet doen uitbreken, waardoor deze mentaal brak en Rein zijn goesting kreeg.

Na schooltijd ging Rein altijd chillen op het pleintje. Hij trapte een balletje, vertelde een straf verhaal of lachte heel de buurt bijeen.

Toch zat er hem iets dwars: Er waren te veel woorden die rijmden op Rein. Marsepijn, klein, trein, pijn, venijn, fijn, zwijn,… oneindig dwaze mopjes werden daarover gemaakt. Op een moment besliste Rein dat het dan ook genoeg was en hij vroeg zijn vrienden om hem een bijnaam te geven: Rekke werd geboren.

Zo ging het enkele jaren door. Rekke sukkelde door zijn schooljaren maar slaagde er wel telkens in om het volgende jaar te bereiken.

En zoals dat gaat met puberende jongens groeide ook Rein zijn interesse in het andere geslacht: Meisjes.

De gesprekken met zijn vrienden gingen over niet veel anders meer dan dat en het werd een kleine obsessie voor onze Rekke. Het ging zelfs zo ver dat hij uiteindelijk een weddenschap afsloot met zijn vriendenkring: Vanaf dat moment zou hij telkens dat hij een meisje binnendeed een extra getalletje achter zijn naam zetten. Zo ontstond rekke 0, maar lang duurde het niet voor Rekke 1 het daglicht zag. De Tactiek was simpel. Gewoon af en toe de T-shirt eens uitzwieren en hij had de vrouwtjes maar voor het uitkiezen, als een ferromagneet op paperclips. Gestaag groeide Rekke in zijn tactiek en de kaap van de 10 werd redelijk vlot gerond.

Momenteel is het dus al een tijdje Rekke 12, jullie weten nu allemaal wat dat wil zeggen. Iedereen begint er momenteel een beetje gewend aan te geraken. Het is afwachten hoe Rekke de toekomst zelf ziet. Blijft het bij twaalf, of bouwt hij binnenkort verder aan zijn getallentoren?

To be continued…

 

Hoofdstuk 1

Nog geen week ver waren we in het nieuwe chirojaar en Kessel-Lo werd al opgeschrikt door enkele nare gebeurtenissen. Kleine kinderen verdwenen uit hun slaap en werden verkocht als slaven. Aangeboden als vee op de markt, ook wel eens ‘mensenhandel’ genoemd. Een hoogst criminele activiteit die niet strookt met de waarden en principes van de aspirantenorde.

Hierop schoot de oranje brigade natuurlijk in actie. Een speciale vergadering in de ondergaande zon werd in allerijl georganiseerd om de schurken te achterhalen en bij hun lurven te grijpen. Er was zelfs geen tijd om een ‘ronde tafel’ te voorzien (zoals dat hoort bij ridders van de ronde tafel) en dus werd het een soort langgerekte rechthoek. Al snel kwam de perfecte complementariteit bovendrijven die in het team zit. De creatieve en praktische ridders Wout, Guy en Felle boksten in een mum va tijd een topplan in elkaar waar enkel Einstein in zijn beste dagen misschien aan had kunnen tippen. Kobe begon aan de speurtocht door als een hond met zijn neus tegen de grond (en zonder ongewenste kralen) DNA op te sporen. Lode analyseerde het haarstaal in witte labojas met zijn zakken in zijn handen en Sander matchte het DNA met de locatie van oorsprong: Chiro Blauwkut!

De rijdende brigade bestaande uit Sam, Kaj, Wannes, Seb, Arthur en Quinten bekleedde hun hengsten, sprongen in hun glanzende harnassen met pas gepoetst wapenschild en gespten hun onlangs geslepen langzwaarden om. Met fluovestje om het lijf, SIS-kaart op zak en een gesloten helm rond de kop vertrokken ze galopperend en met vastberaden blik op oorlogspad. Na een ommetje langs het kasteel van Horst kwamen ze tegen de schemering aan bij hun grote vijanden. De stank was niet te harden en de zure oprispingen moesten meerdere malen worden weggeslikt om erger te voorkomen.

Met getrokken zwaarden bestormden ze de lokalen en totaal op de verassing spelend hadden die van Blauwkut natuurlijk geen schijn van kans (wanneer wel trouwens??). Seb hield ze aan de praat met een weetje over de Amerikaanse burgeroorlog terwijl Wannes zijn versiertruckjes bovenhaalde. Sam, Kaj en Quinten kregen zo tijd genoeg om de klus tot een goed einde te brengen.

Arthur was de enige die zijn pad had vervolgd en hij kwam dan ook als enige in de donkere crypten terecht. Eén groot probleem strekte zich nog uit tussen hem en de ontvoerde kinderen: een zee van vuur. Maar ‘kissed bij fire’ zoals Arty is liet hij de vlammenzee opensplijten zoals de heer Jezus het ooit voordeed en bewandelde hij de gulden middenweg. Hij bracht de kinderen weer veilig thuis bij hun ouders en ontving hiervoor een gepaste beloning van zijn 4 almachtige goden.

Hierbij werd deze criminele organisatie van slavenhandelaars opgedoekt door de ridders van de aspirantenorde en werden Kessel-Lo en vlierbeek gespaard van erger…

 

Hoofdstuk 2

Vorige zondag gingen de ridders van de aspirantenorde op zoek naar enkele wereldrecords om te breken. Zonder voorbereiding slaagden ze erin enkele legendarische records te doen sneuvelen en hun naam op indrukwekkende erelijsten bij te noteren:

 

Sammy dronk 500 milliliter water (=een halve liter) in 2,5 sec.

Woutje pompte vijfmaal op één hand

Kobe liep 15 stoelen omver in 33 seconden en 29 hondersten

Quikke drukte 96 keer op het meettoestel in 10 sec.

Arthur riep 9 keer ‘JA’ in 1 sec (en dat op zijn hoofd).

Sakke verbrak het wereldrecord slav squat op een stoel met een tijd van 7 minuten en 50 seconden.

    =  

En tot slot verbraken we in groep ook nog het wereldrecord ‘klerenketting maken’ met een kledinglijn van maar liefst 100 meter!! (Wij waarschuwen ervoor dat onderstaande foto enkel voor zestienjarigen of ouder bestemd is. Niemand kan verantwoordelijk gesteld worden voor opgelopen trauma’s 😉

Hiernaast sneuvelden nog talrijke records waardoor ieder ridder van de orde zijn naam kan gaan zoeken in het Guinness World record boek 2018!